Achtergrond vulkaan binnen krater van Fogovulkaan
Medicijnman
“Wat hebt u toch een heerlijk oog om te opereren”, uitspraak van chirurg Bosscha van het VU begin november 2011. Volgens haar was de operatie om het netvlies weer terug te leggen in het rechteroog geslaagd en was het kwestie van tijd dat ik er weer door zou kunnen gaan zien. Ze had een bandje (een plombe) om het oog gelegd en er zat een gasbelletje in mijn oog om de boel op zijn plek te houden. De vrolijkheid, bevlogenheid en toewijding van deze oogarts/chirurg destijds staat mij nog steeds helder voor de ogen ook al is het nu al weer 15 jaar geleden toen ik nog hoofd burgerzaken a.i. was bij stadsdeel Oost. Zij was het licht aan het eind van de donkere tunnel na een netvliesloslating.
Inmiddels bevind ik mij heel ergens anders. Als pensionado zit ik met een groep van Djoser op de Kaapverdische eilanden. We zitten op het vulkaaneiland Fogo een klein half uur vliegen vanaf het hoofdeiland Santiago. De afgelopen dag zag ik rechts een klein vlekje in mijn gezichtsveld. Niet verontrustend dacht ik maar ik kwam toch met mijn gedachten even terug eind 2011. Met een busje met zijn allen de vulkaan op. Het blijkt een lange klim met dit gammele busje van bijna meer dan anderhalf uur. Eerst asfalt en daarna over een met de hand aangemaakte weg van stenen dus een hoog trilgehalte. De weg gaat naar de gigantische krater van de Fogovulkaan. in de krater ligt nog maar een verse tien jaar oude lavalaag en we zien daken van huisjes die bedolven zijn onder dit zwarte geweld. Deskundigen voorspellen over 10 jaar weer een uitbarsting dus dan zullen de huidige huisjes er waarschijnlijk ook aan moeten geloven en dat kan de bevolking weer opnieuw beginnen. Er is inmiddels weer een heel dorp ontstaan in de krater en er is een heus hotel met meer dan 30 kamers met in de tuin een soort oase. Heel bizar eigenlijk. Als achtergrond binnen de krater zien we twee “kleine” vulkanen die het meest recent zijn uitgebarsten. De groep gaat over de kleinste vulkaan een wandeling maken onder leiding van een gids. Met twee reisgenoten blijf ik achter. We bezoeken het dorpje en drinken koffie in de oase van het hotel. Op bijna 3000 meter hoogte blijkt er toch Wifi in het hotel te zijn. Op google tik ik toch even “symptonen netvliesloslating”. Wazig zien, vlek, bliksemschichten, slierten…….Ik heb het toch echt allemaal momenteel en ik weet direct dat dit foute boel is, dus toch! Aan het eind van de excursie geef ik bij de reisleidster aan dat ik helaas naar huis moet.
Oase in de krater van de Fogovulkaan, de tuin van het kraterhotel
Dan begint het gedoe rondom de terugkeer. Het is zondagavond. Eerst word ik nog op het verkeerde been gezet door met Allianz te gaan bellen als verzekeraar even later bleek dat dit ASR moet zijn als nieuw verzekeringsmaatschappij waar Djoser zaken mee doet. Of ik al een arts had geraadpleegd ter plekke? Nee dat heb ik niet er is geen ziekenhuis of iets dergelijks op dit lavaeiland en zeker niet met specialistische oogdeskundigheid. Moest ik toch even doen aldus Lisanne en zo gaat dat door. Ik heb inmiddels zelf mijn vrouw gebeld en gevraagd of zij de spoed wil bellen van Bergmanclinics/ogen. Zij blijken gelukkig snel bereid om een “save to Fly” verklaring af te geven en te verzenden. De oogarts belt mij ook persoonlijk en geeft nog wat adviezen en wenst mij sterkte. ASR gaat niet akkoord en Lisanne blijft van een computerscherm het protocol aflezen wat zij op de cursus heeft geleerd. Inmiddels is de “safe to fly” van de oogarts uit Nederland in mijn bezit en ik stuur deze door aan ASR. Ik bel voor de zoveelste keer terug en verwijs naar de verklaring. “ik wil u er toch op attenderen dat u alleen weg kan als u een verklaring van een arts heeft aldus Lisanne’’ “We hebben wereldwijd een heel goed zorgnetwerk hoor, u kunt overal mogelijk worden geholpen”. Inmiddels is de reisleidster mee gaan luisteren en zij zet mijn woorden kracht bij door hard achter mij te roepen. “We zitten hier in een derde wereldland op 8 uur vliegen!! Er is hier hoogstens een medicijnman maar geen deskundig arts! Voorts heb ik een aantal reisgenoten om mij heen verzameld en zeg met kracht en emotie aanvullend op het medicijnmanargument dat ik drie getuigen heb die hebben meegeluisterd en dat als ik niet op tijd terugkeer en ik blind word aan een oog ik ASR voor de rechter zal slepen met verklaring van de oogarts in mijn bezit. Dat laatste komt binnen zonder kloppen want plotsklaps valt er een korte stilte en ineens zegt Lisanne dat ze ruggenspraak gaat houden met het ASR-medische team aan de hand van de met spoed afgegeven verklaring van de Bergman oogarts uit Haarlem.
“We gaan akkoord met uw terugkeer” zegt de enigszins aangeslagen Lisanne. U ontvangt een voorstel voor vluchten retour van de afdeling luchtvaart van de SOS-alarmcentrale. Door al het gedoe is de vlucht de volgende morgen om 9.00 uur van het vulkaaneiland Fogo naar Praia inmiddels volgeboekt dus dat kan pas om 16.00 uur en vandaar uit verder naar huis. Op maandagochtend ontvang ik pas het vluchtschema voor het vervolg. Om 1 uur s’nachts vanaf Praia en op vliegveld Lisabon naar Amsterdam om 8.40 uur. Ik huil nadat het vliegtuig op de landingsbaan aanraakt.
In Heiloo is gewerkt aan een aansluitende afspraak in het VU ziekenhuis. Ook met heel veel voeten in de aarde maar is uiteindelijk gelukt om 14.00 uur aansluitend op de landing op Schiphol. Een dag later lig ik met plaatselijke verdoving op de operatietafel in het VU UMC en wordt het netvlies teruggelegd terwijl ik de gehele operatie live aanwezig ben. Even afwachten hoe de loslating zich tot de gele vlek verhoudt want dat schijjnt invloed te kunnen hebben op het latere zicht. Voorts blijken er allerlei kleine gaatjes rondom in het netvlies aan de rand te zitten, die worden vakkundig dicht gelaserd, De chirurg zegt na de operatie dat ik als ik was gebleven op het vakantieadres ik blind aan een oog zijn geworden. “Intuïtief een sterke move!” merkt hij op. ik ontdoe mij van het operatiescchort en haal mijn spullen uit het kluisje. Terwijl ik aan de arm van een verpleegster het operatiedomein verlaat roept hij nog grappend na. “ik heb slechte ervaringen met medicijnmannen!”.
Edward Neering
Dak van huisje steekt nog boven de lava uit (uitbarsting 10 jaar geleden)
