Tandembanenplus: Win/Win/Win Herverdeling van arbeid

Konstanz Mainau beeld man

Essentie Tandembanplus: 62+ verlaat de arbeidsmarkt met WW tot AOW/Pensioenleeftijd maar doet daar 16 uur per week wat voor terug. Instroom van jongeren op de tandembanen (andere doelgroepen kan ook) Iedere tandem wordt verantwoord voor accountant. … Echte banen door Herverdeling van Arbeid!!

Door Edward Neering

8 november 2014

De regering heeft haar grote plannen uit het regeerakkoord nu bijna allemaal door de eerste kamer en zij staat voor nieuwe keuzes. Zij is op zoek naar een nieuw bestuurlijk perspectief tot aan de nieuwe verkiezingen in 2016. “Banen, banen en banen en economisch herstel” is daarvan een onderdeel. Voor 2015 wordt een kleine teruggang verwacht van 645.000 naar 605.000 werklozen zo blijkt uit de miljoenennota 2015. De economische opleving zal niet spectaculair zijn. Het zal blijven hangen tussen 0,5 en 1% de komende jaren. Aan herverdeling van arbeid is niet meer te ontkomen, hieronder een betoog voor tandembanenplus. Oud maakt plaats voor jong en geeft maatschappelijke taakuren terug aan de participatiesamenleving.

Er wordt momenteel ruim aandacht besteed aan de aanpak (of het ontbreken daarvan) van de (jeugd)werkloosheid. Eigenlijk komt men niet verder dan “langer naar school”,  stages, werkervaringsplaatsen, startersbeurzen. proefplaatsingen en loonkostensubsidies voor werkzoekenden en hoopt men dus  op die snelle  economische opleving. Tegelijkertijd vist men in dezelfde vijver, de vijver aan arrangementen blijft gelijk maar de doelgroepen breiden zich uit. Veel trajecten gaan met behoud van uitkering. In Amsterdam gaat men, nu de SP in het college zit, een stap verder. De gesubsidieerde arbeid keert terug in de vorm van perspectiefbanen van wethouder Vliegenthart met het wettelijk  minimum loon en mogelijk aanvulling tot het CAO-loon. Het voorgenomen volume in Amsterdam is waarschijnlijk marginaal gezien het gebrek aan budget.

Stopera mooi weer

 

Ton Heerts heeft onlangs een oproep gedaan aan de politiek en aan de werkgevers om het eerder afgesloten sociaal akkoord nog eens tegen het licht te houden met het voortschrijdende inzicht van nu. Hans de Boer deed later nog een duit in het zakje van zijn kant op zijn eerste dag als nieuwe voorman van VNO/NCW begin juli 2014.  Onderstaand voorstel zou in een nieuw sociaal akkoord zeker moeten worden opgenomen dan wel als aanvulling op het huidige sociaal akkoord gerealiseerd moeten worden. Ook kan een variant lokaal in een grote stad of regio worden ingevoerd. Gekozen kan worden om het bijvoorbeeld ook alleen binnen de overheid te doen (Rijk/Gemeente).

Tandembanenplus

Dit voorstel creëert echte banen al dan niet in een domino van mobiliteit en biedt een oplossing voor werkgevers die vervroegd afscheid willen nemen van hun senioren, het bevordert de sociale cohesie tussen oud en jong, het faciliteert werkgevers, geeft vertrouwen aan zestigplussers die de arbeidsmarkt willen verlaten en ze geven middels additionele taken 16 uur per week gedurende 40 weken per jaar terug aan de maatschappij. Het drukt de kosten in de zorg, onderwijs en culturele sector en geeft ruimte voor jobcoaching door ouderen aan jongeren (het gildeprincipe)  en tenslotte levert het dus één op één banen op!! Oud en jong op een werktandem en de ouderen doen iets terug voor de maatschappij, vandaar de term “tandembanen plus” Tenslotte een mooie win/win/win in onze nieuwe participatiemaatschappij. Jong kan (deels) worden vervangen door andere groepen zoals werkzoekenden met een arbeidsbeperking, vijftigplussers of andere doelgroepen.

Het instrument kan uiteraard ook worden ingezet bij reorganisaties zoals nu bij de grote reorganisatie van de gemeente Amsterdam. Dit plan nu invoeren voor vier jaar met als start een pliot in de regio’s rond de grote steden of alleen bij de overheid zet dus zoden aan de dijk Het zal een behoorlijke boost geven aan het terugdringen van de (jeugd)werkloosheid en geeft senioren een springplank naar hun pensioen en geeft vertrouwen als het om hun bestedingen gaat. Doe het tijdelijk want begin jaren twintig heb je je oudere werknemers weer keihard nodig.

Weesp sloepenrace 2014

 

 

 

Tandembanen Plus! :  62+ levert tegenprestatie en jong stroomt in op echte banen.

  • Er is nog steeds sprake van een veel te grote (langdurige) werkloosheid. werkloosheid voor oud en jong .Dit brengt hoge maatschappelijke kosten met zich mee van maatschappelijke zorg, uitkeringen, re-integratie, overlast en criminaliteit; In Amsterdam is de jeugdwerkloosheid onlangs opgelopen van 20% naar 24% van de beroepsbevolking;
  • We kunnen het ons niet veroorloven om een generatie op de arbeidsmarkt af te schrijven;

Adagium moet zijn “Niemand aan de kant! Iedereen doet mee! ”;

  • De tandembanenplus constructie levert echte banen, al dan niet in een domino,  op voor werkzoekenden en bevordert mobiliteit in organisaties. Immers Medewerker A gaat weg op een specialistische functie, collega B volgt hem op, collega C volgt B op en op de vacature van collega C wordt werkzoekende D geplaatst, mobiliteit ten top;
  • Werkgevers/overheid hebben er een adequaat personeelsinstrument ihkv leeftijdsbewust personeelsbeleid met daarbij instroom of behoud van jongeren;
  • De verantwoording gaat per tandem: Dus mijnheer Janssen mag weg als werkzoekende Pieterse is aangenomen op zijn baan. Dit wordt per werkgever inzichtelijk gemaakt, ook de mobilteitsdomino’s worden verantwoord/gemonitord om de mobiliteit in kaart te krijgen;
  • Door tandembanen plus kunnen jongeren binnen grote reorganisaties verbonden blijven aan grote werkgevers/overheden in plaats dat ze als eerste op basis van het aantal dienstjaren bij deze operaties er uit vliegen hetgeen verspilling van HRM kapitaal is;
  • De kosten in de zorg, de culturele sector en onderwijs zijn geëxplodeerd! Ook al is er momenteel en stabilisatie van kosten. Deze kostenposten moet beheersbaar blijven de komende decennia. De senioren die gaat additionele taken terug doen voor de maatschappij in eerdergenoemde sectoren;
  • Werknemers/ambtenaren die nu tussen de 60 en 65 zijn er met hun 62e uit kunnen (zeg maar de oude 57 ½ regeling). als je als 62 plusser van deze regeling gebruik wilt maken, ben je dus verplicht om 16 uur per week, gedurende 40 weken per jaar, zorg-, onderwijs-, cultuur- en/of jobcoaching-taken (oudere op jongere)  te verrichten. De betreffende medewerker sluit hier een tandemcontract voor af. De taken  kunnen binnen je familie zijn als mantelzorger, bij kwetsbare ouderen bij zorgorganisaties, onderwijs en culturele instellingen dan wel dat je jouw deskundigheid als coach overdraagt aan een jongere of inbrengt bij een vakopleiding en/of (gemeentelijk) re-integratiebedrijf als toegevoegd (additioneel/extra handen)  docent of werkmeester;
  • Kortom herverdeling van arbeid door het trekken van menselijke wissels al dan niet in een domino van mobiliteit;
  • Voor dit arrangement moet in een sociaal akkoord tijdelijk een bovenwettelijke WW komen voor 62 plussers ‘ers tot aan hun pensioengerechtigde leeftijd. WW in nu drie jaar en vanaf 1-1-2016 2 jaar. Tijdens het tandemcontract van de 62+ is er geen sprake meer van sollicitatieplicht;
  • Tevens moet de pensioenopbouw aanvaardbaar worden geregeld tijdens de WW periode;

 

De politiek blij, werkgevers blij, zorginstellingen blij, werklozen blij, de vakbonden blij, de regering blij, de arbeidsmarkt blij, senioren blij en onderwijsinstellingen bljj. Er is weer perspectief, goed werkgeverschap, een impuls aan nieuw bloed binnen  (grote) werkgevers/overheden en een sociaal gezicht. Kijk,  daar wil je als regering met vakbonden en werkgevers landelijk mee naar buiten treden dan wel als grote gemeente of regio. Daarnaast geeft het vertrouwen voor senioren en werk voor jongeren hetgeen weer meer economische bestedingen met zich meebrengt. Samen werken aan een beter Nederland dat bijdraagt aan de beoogde participatiemaatschappij.

MD gezaagde stenen

Een soortgelijk project heeft in Amsterdam al succesvol kleinschalig gedraaid in de periode 1997- 2001. Het heette toen Wisselwerk Amsterdam maar was meer uitgekleed. Als we het nu doen, doen we het weer tijdelijk voor bijvoorbeeld vier jaar. Na vier jaar moet het economisch herstel en de vergrijzing de hardnekkige werkloosheid hebben vlotgetrokken.

De financiering van dit plan moet in het sociaal akkoord geregeld worden dan wel vanuit arbeidsvoorwaarden gelden aanvullend op de landelijke VNG CAO als het bijvoorbeeld om Amsterdam gaat. Immers het arrangement levert ook wat op in de vorm van te besparen uitkeringen, toename van bestedingen en reductie van kosten in zorg,de culturele sector en  het onderwijs. Tenslotte is het ook een bijdrage aan draagvlak voor de beoogde participatiemaatschappij. De regering laat zien dat met een creatieve oplossing nieuwe energie los komt.  Dit alles nog los van moeilijk te berekenen maatschappelijke kosten die niet te hoeven worden gemaakt op het gebied van bijvoorbeeld hulpverlening en mogelijk zelfs criminaliteit.

Werkgevers en Werknemers, samen met de politiek,  neem je verantwoordelijkheid en lanceer een masterplan Tandembanen plus. De geschiedenis zal er straks blij mee zijn!

Edward Neering op persoonlijke titel

06-518 770 14

In de dagelijkse praktijk: Interim manager in dienst bij de gemeente Amsterdam (Adviesgroep Amsterdam/ AGA). Zowel werkzaam in het fysieke domein als het sociale domein. Directeur geweest tot met 2008 van DWI Werkbedrijf Herstelling. Zijn wortels liggen in het domein van Werk en Inkomen. Huidige opdrachti n 2014: programmamanager Werk en Participatie bij stadsdeel Zuidoost.

De ketting

Wisselwerk Amsterdam 1997-2001

 

Wisselwerk Amsterdam Personeel Actueel 001Wisselwerk Amsterdam 1997-2001

Het idee is al oud. In de jaren zeventig/tachtig werd er in Leeuwarden geëxperimenteerd met het project “Zorg en Welzijn” en via een bevlogen vakbondsbestuurder in het Amsterdamse kwam het idee ook op de plank te liggen bij de gemeente Amsterdam als werkgever.  Om kort te gaan, vanuit de arbeidsvoorwaardengelden werd in 1997 2 miljoen beschikbaar gesteld en wethouder Guusje ter Horst gaf in het najaar van 1997 als wethouder van Personeel en Organisatie het startschot voor het opzienbarende project Wisselwerk Amsterdam.

De essentie van de wisselwerkformule destijds was dat oudere ambtenaren in zware beroepen zoals, stratenmakers, buizenleggers, reinigers, vuilnismannen en brandweermannen vrijwilligerswerk konden doen in de tijd van de baas voor maximaal 16 uur per week en ze kregen volledig doorbetaald, op de uren die vrijkwamen, twee reinigers op een vrijwilligersklus elders was dus één 32 urige baan maakten dan plaats voor de instroom van een jongere, vaak uitstroom uit een wachtgeldregeling of een gesubsidieerde baan (Melkertbanen/Jeugdwerkgarantiewet).

 

edward Neering hr

Foto: Edward Neering Projectleider Wisselwerk Amsterdam

Een enorm succes, foto’s verschenen in de kranten en Vrij Nederland van stratenmakers met grote tatoo’s op hun armen die dementen bejaarden aan het voeren waren in een verpleegtehuis of werkzaam als dierenverzorger bij de Stichting AAP enz. Daarnaast creërde het project dus reguliere banen en was er sprake van leeftijdsbewust personeelbeleid omdat de medewerkers die aan Wisselwerk deelnamen niet in de WAO belanden en door konden werken tot hun pensioengerechtigde leeftijd.  Kortom een win/win/win situatie.

Het project werd in 2001 gestopt omdat Amsterdam inmiddels (paarse kabinetten Kok) in een fase van hoogconjunctuur terecht was gekomen en dus het werkgelegenheidsaspect van het Wisselwerkproject verdampte.

Wisselwerk Amsterdam schept banen 001

“Wisselwerk biedt crisisperspectief!” vandaag in het Parool !

Edward oog

Donderdag donderdag 25 juli,  is  het artikel van mij  over Wisselwerk 2.0 in het Parool verschenen in de rubriek “het laatste woord” Klik op onderstaande link als je het artikel (volledige tekst) wilt lezen. Het is ook te vinden (zie rechterkolom bij catergorieën) onder politiek.

Wisselwerk Parool 25 juli 2013 001

Wisselwerk 2.0. 20130719

 

 

Wisselwerk 2.0. Een crisis met perspectief

Geld

Update 19 juli 2013

Wisselwerk 2.0., crisis met perspectief.

Door Edward Neering

In het de media is ruim aandacht over de aanpak (of het ontbreken daarvan)  van de crisis, de 600 miljoen voor werk van minister Asscher, het nieuwe sociale akkoord tussen werkgevers en vakbonden, de nieuwe werkloosheidscijfers van donderdag. In dit banenplan komt voor het eerst het vervroegd uittreden terug zeg maar de VUT 2.0. Onderstaand voorstel is scherper dan het voorstel van Asscher en geeft meer rendement, het bevordert de sociale cohesie, het drukt de kosten in de zorg en het onderwijs en geeft ruimte voor coaching door ouderen aan jongeren en tenslotte levert het één op één banen op!! In onderstaand voorbeeld neem ik de gemeente Amsterdam als voorbeeld, dit kan uiteraard worden vertaald naar de regio, provincie en landelijk.

Voorbeeld: 62+ met wederkerigheid

Gemeente Amsterdam: De feiten:

  • Er worden tussen nu en twee jaar 1000 tot 1500 ambtenaren boventallig i.v.m. bezuinigingen, fusies, ontdubbelen van taken, afschaffen bestuurlijke laag stadsdelen enzovoort;
  • De vergrijzing is begonnen. Tussen nu en 2020 zullen zeker 5000 ambtenaren van de 15.000 ambtenaren (dus 33%!!!) bij de gemeente Amsterdam vertrekken door vergrijzing en natuurlijk verloop. Regionaal/Landelijk eenzelfde trend;
  • Het is dus zaak dat de gemeente jongeren op een slimme manier jongeren aan zich weet te binden om te zorgen dat een afgeslankt gemeentelijk apparaat, dat gewoon goed haar kernactiviteiten kan uitvoeren, slagvaardig en kwalitatief kan functioneren;
  • De mooie regelingen in het sociaal plan zijn voorbij, zoals er met 57 ½ jaar uitgaan enz. Oudere ambtenaren moeten door tot hun 65e,66e en uiteindelijk tot 67 jaar;
  • Naast de 1000 tot 1500 boventalligen is er een sterk oplopende (jeugd) werkloosheid en er is een vacaturestop binnen de gemeente Amsterdam. Er is dus al een tijdje geen ruimte meer voor instroom van vers jong nieuw bloed.
  • Electoraal beginnen “de boze 50 plusser” in belangrijke groep te worden (zie opkomst in peilingen van 50 Plus van Henk Krol). Ook komen er weer verkiezingen aan (gemeenteraad maart 2014)
  • De kosten in de zorg zijn geëxplodeerd! (Waarom ik de zorg er bij haal, wordt verderop in dit voorstel duidelijk)

Ik pleit er dus voor dat de gemeente Amsterdam als werkgever hier creatief mee omgaat. Als werkgever is het advies aan de gemeente Amsterdam > ga met de vakbonden  praten en zorg ervoor dat aan alle (of bij specifieke onderdelen) ambtenaren die nu tussen de 60 en 65 zijn er met hun 62e uit kunnen (zeg maar de oude 57 ½ regeling). Echter, nieuw aan deze regeling wordt de wederkerigheid, als je als 62 plusser van deze regeling gebruik wilt maken dan ben je verplicht om 12 uur per week, gedurende 40 weken per jaar,  aan zorgtaken, onderwijstaken en/of coachingstaken (oudere op jongere)  te verrichten. Dan kan binnen je familie zijn, bij zorgorganisaties en onderwijsinstellingen dan wel dat je jouw deskundigheid als coach overdraagt aan een jongere ingestroomde/doorgestroomde/zij-ingestroomde collega’s (bijvoorbeeld vaklieden bouw, straatmakers, ingenieurs, klantmanagers van de DWI enz). Kortom herverdeling van arbeid door het trekken van menselijke wissels, oud maakt plaats voor jong maar haakt maatschappelijk niet af! De wissels tussen de vertrekkende oudere en de nieuwe jongere zijn één op één, elke wissel wordt verantwoord, Wisselwerk 2.0.  De ruimte die hierdoor ontstaat wordt opgevuld door jongere ambtenaren (en dat zijn ook 50 plussers) die nu uit de boot te dreigen vallen. De oudere ambtenaar blij, de familie blij, de gemeente Amsterdam blij, Sociale dienst/DWI blij, het UWV blij, De zorginstellingen blij, werklozen blij, de vakbonden blij, Wethouders blij, er is weer perspectief, goed werkgeverschap, een impuls aan nieuw bloed binnen de gemeente en een sociaal gezicht.

De financiering van dit plan kan  vanuit de 600 miljoen euro voor op maat gesneden werkgelegenheidsplannen van minister Asscher, drie weken geleden aangekondigd door Min. van SoZaWe of door bijvoorbeeld het op termijn afschaffen van de werkweek van 36 uur en dus weer terug naar 40 uur in 2020, immers over drie/vier jaar zal er een tekort aan arbeidskrachten zijn in verband met de exodus van de vergrijzing. Ook kan er een bijdrage komen uit lokale akkoorden tussen gemeenten/werkgevers en vakbonden.  Strategisch komt het zowel werkgevers als werknemers uit om dit uit te ruilen En wat in Amsterdam kan, kan ook in andere gemeenten, in de regio en landelijk. We noemen het Wisselwerk 2.0.

De huidige crisis en wordt op deze manier een crisis met perspectief!

Edward Neering

 

 

 

Oplossing Sociaal Akkoord

In de media is ruim aandacht voor een nieuw sociaal akkoord tussen werkgevers en vakbonden. FNV bouwbond wil dat 60+ers ruimte maken voor jongeren en dat de werkgevers dat moeten betalen. Op hun beurt zeggen de werkgevers aan de voet van de onderhandelingen daar geen geld voor te hebben. In onderstaand voorstel ga ik in op de situatie bij de gemeente Amsterdam als voorbeeld. Dit kan natuurlijk ook bij profit werkgevers en andere non-profit regionaal en landelijk. Per branche kan er een ander maatwerkpak worden geregeld. Kortom de hoofdlijnen vastleggen in een sociaal akkoord. Snel polderen en niet doormodderen.

kunst

 

Voorbeeld: 62+  met wederkerigheid

Gemeente Amsterdam: De feiten:

  • Er worden tussen nu en twee jaar 1500 ambtenaren boventallig i.v.m. bezuinigingen, fusies, ontdubbelen van taken, afschaffen bestuurlijke laag stadsdelen enzovoort;
  • De vergrijzing is begonnen. Tussen nu en 2020 zullen zeker 5000 ambtenaren van de 15.000 ambtenaren (dus 33%!!!)  bij de gemeente Amsterdam vertrekken. Regionaal/Landelijk eenzelfde trend;
  • Het is dus zaak dat de gemeente jongeren op een slimme manier jongeren aan zich weet te binden om te zorgen dat een afgeslankt gemeentelijk concern, dat gewoon goed haar kernactiviteiten kan uitvoeren, slagvaardig en kwalitatief kan functioneren;
  • De mooie regelingen in het sociaal plan zijn voorbij, zoals er met 57 ½ jaar uitgaan enz. Oudere ambtenaren moeten door tot hun 65e en straks meer, uiteindelijk 67;
  • Naast 1500 boventalligen is er een sterk oplopende (jeugd) werkloosheid en er is een vacaturestop binnen de gemeente Amsterdam. Er is dus al een tijdje geen ruimte meer voor instroom van vers jong nieuw bloed.
  • Electoraal beginnen “de boze 50 plusser” in belangrijke groep te worden (zie opkomst in peilingen van 50 Plus van Henk Krol)

Ik pleit er dus voor om binnen het concern hier creatief mee om te gaan. Als gemeente Amsterdam > ga met de vakbonden praten en zorg ervoor dat aan alle (of bij specifieke onderdelen) ambtenaren die nu tussen de 60 en 65 zijn er met hun 62e uit kunnen (zeg maar de oude 57 ½ regeling). Echter, nieuw aan deze regeling wordt de wederkerigheid, als je als 62 plusser van deze regeling gebruik wilt maken dan ben je verplicht om 12 uur per week aan zorgtaken, onderwijstaken en/of coachingstaken te verrichten. Dan kan binnen je familie zijn, bij zorgorganisaties en onderwijsinstellingen  dan wel dat je jouw deskundigheid als coach overdraagt aan jongere (bijvoorbeeld vaklieden bouw)  ingestroomde/doorgestroomde/zij-ingestroomde collega’s. Een combinatie kan ook. De ruimte die hierdoor ontstaat wordt opgevuld door jongere ambtenaren (en dat zijn ook 50 plussers) die nu uit de boot te dreigen vallen. De oudere ambtenaar blij, de familie blij, de gemeente Amsterdam blij, Sociale dienst blij, het UWV blij, De zorginstellingen blij, werklozen blij, de vakbonden blij, Wethouders blij, er is weer perspectief, goed werkgeverschap, een impuls aan nieuw bloed binnen de gemeente, sociaal gezicht.

Financiering vanuit Amsterdamse/landelijke arbeidsvoorwaardengelden en het UWV en…., minder werklozen in de stad. Co financiering stad en een verder onderhandelingsresultaat tussen bonden en werkgevers. Ik denk bijvoorbeeld het inleveren van de 36 urige werkweek , dus terug naar 40 uur op een glijdende schaal. Immers de vergrijzing komt er aan en dus zal de werkloosheid van tijdelijke aard zijn. Over drie/vier jaar is er een tekort aan arbeidskrachten. Strategisch komt het zowel werkgevers als werknemers uit om dit uit ter ruilen  En wat in Amsterdam kan, kan ook in andere gemeenten, in de regio en landelijk. We noemen het Wisselwerk Nieuwe Stijl.

Tenslotte voeren we ook weer de jeugdwerkgarantiewet in en garanderen jongeren tot 27 jaar een opleiding, een stage dan wel gesubidieerde baan. Ook halen we even de oude banenpoolregeling van stal op 115% van het Wettelijk Minimumloon bij kostverdieners en eenoudergezinnen en 100% WML bij alleenstaanden. Die 115% is gebaseerd opdat met niet allerlei voorzieningen moet aanvragen ihkv “de armoedeval” , is een stuk goedkoper zo.

Edward Neering

 

Heel het land blij!

Amsterdam by night Magere brug

Een blog over werknemers vervroegd te laten uit treden en als wederkerigheid zorgtaken te laten verrichten. Op de ruimte die zij maken kunnen jongeren (ook 50+ mijnheer Krol!) worden geplaatst.

Heel het land blij!

Mijn ouders zijn allebei dood. Mijn vader overleed toen ik 19 jaar was en mijn moeder stierf in mijn 29e levensjaar. Zelf ben ik nu 54 jaar.  Het komt bij mij op gezien de discussie over de te nemen maatregelen in ons land om de zorgkosten drastisch omlaag te brengen. Zojuist was er een heel uur lang discussie over dit onderwerp tijdens het politieke programma “Kamerbreed” met de voorzitters van de vier jongerenorganisaties van de Pvda, VVD, SP  en CDA. Aanleiding is het deze week  op de politieke agenda zetten van het onderwerp “kinderen moeten hun ouders weer verzorgen in plaats van dat de samenleving dit regelt”.

Alleen de moeder (81 jaar)  van mijn vrouw leeft nog, in het vakjargon: Mijn schoonmoeder. Bij de gedachte dat ik mijn eigen ouders had moeten verzorgen merk ik dat ik vrij mild gestemd ben echter het idee dat ik mijn schoonmoeder moet wassen en iedere avond al hakend/breiend aantref is dan toch weer een ander verhaal. Hoe dan ook het doet  mij ook aan een nieuwe win/winsituatie denken.

Even weg bij de zorg, ik kom er zo weer op terug. We gaan naar het huidige concern Amsterdam dat druk bezig is met het programma “één stad, één opgave”. De feiten: •Er worden 1500 ambtenaren      boventallig ivm bezuinigingen, fusies, ontdubbelen van taken, afschaffen      bestuurlijke laag stadsdelen enz; •De vergrijzing (vandaar      dat ik toch maar even mijn leeftijd bij aanvang noemde ;-) ) is begonnen.      Tussen nu en 2020 zullen zeker 5000 ambtenaren bij de gemeente Amsterdam      vertrekken. Regionaal/Landelijk eenzelfde trend; •Het is dus zaak dat de gemeente jongeren op een slimme manier jongeren aan zich weet te binden om te zorgen dat een afgeslankt gemeentelijk concern, dat gewoon goed haar kernactiviteiten kan uitvoeren, slagvaardig en kwalitatief kan functioneren; •De mooie regelingen in het sociaal plan zijn voorbij, zoals er met 57 ½ jaar uitgaan enz. Oudere ambtenaren moeten door tot hun 65e en straks meer, uiteindelijk 67; •Naast 1500 boventalligen is er een oplopende (jeugd) werkloosheid en er is een vacaturestop binnen de gemeente Amsterdam. Er is dus al een tijdje geen ruimte meer voor instroom van vers jong bloed.

Ik pleit er dus voor om binnen het concern hier creatief mee om te gaan. Als gemeente > ga met de vakbonden praten en zorg ervoor dat aan alle ambtenaren die nu tussen de 60 en 65 zijn er met hun 62e uit kunnen (zeg maar de oude 57 ½ regeling). Echter, nieuw aan deze regeling wordt de wederkerigheid, als je als 62 plusser van deze regeling gebruik wilt maken dan ben je verplicht om 12 uur per week aan zorgtaken te verrichten. Dan kan binnen je familie zijn, bij zorgorganisaties enz dan wel dat je jouw deskundigheid als coach overdraagt aan jongere ingestroomde/doorgestroomde collega’s.  Een combinatie kan ook. De ruimte die hierdoor ontstaat wordt opgevuld door jongere ambtenaren (en dat zijn ook 50 plussers, dit even voor de heer Krol) die nu uit de boot te dreigen vallen. De oudere ambtenaar blij, de familie blij, de gemeente Amsterdam blij, DWI blij, WZS blij, werklozen blij, de vakbonden blij, Wethouders blij, er is weer perspectief, goed werkgeverschap, een impuls aan nieuw bloed binnen de gemeente, sociaal gezicht, financiering vanuit Amsterdamse/landelijke arbeidsvoorwaardengelden en het UWV en…., minder werklozen in de stad, samenvattend: iedereen blij. En wat in Amsterdam kan, kan ook in andere gemeenten, in de regio en landelijk. We noemen het Wisselwerk II. Heel het land blij!

Edward Neering