Weergaloze Joe Jackson in Carre! #FastForward

Joe jackson 2015 piano

“What the hell is wrong with you tonight?” Joe Jackson (61 jaar)  opende gisterenavond in een uitverkocht Carre met het prachtige “it’s different for girls” (I’m The Man)  solo achter de piano. Geplaagd door een lichte Bronchitis doet hij naar eigen zeggen “the opening act”. Gelukkig maar want dat scheelt weer een zielloos voorprogramma en we zijn direct los! Hij heeft er duidelijk zin in en het mooie Home town (Big World) en Be my number two (Body and Soul) volgen solo.

Als muzikale inktvis heeft Joe Jackson zijn sporen verdiend de afgelopen 38 jaar in de muziekscene sinds zijn doorbraak met Look Sharp. Van oorspronkelijke new wave band eind jaren zeventig met de basgedreven LP’s “Look Sharp, I’m the Man en Beat Crazy in 1980. Uitstapjes van Jumpin Jive (1981)  en The Duke (2012) in jazzland en avonturen in de filmmuziek. Daarnaast heeft hij in de negentiger jaren nog een vrijage gehad met de klassiek muziek (Will Power).  In 1982 komt onze muzikale kameleon verrassend terug met het album Night and day zonder gitaar maar nu met veel percussie en het new wave imago van zich afschuddend. Een heel nieuw publiek boort hij hiermee aan die ook gisterenavond in Carre weer acte de presence gaven. Later volgen in de jaren tachtig de mooie albums Body and Soul, Big World, Laugther and Lust en Blaze of Glory. In de zero’s komt hij terug met oa Volume 4, Rain en The Duke.

Muzikaal prediken voor eigen parochie is wel aan Joe Jackson besteed. Na een cover van een Joni Mitchelsong zet hij het titelnummer in van zijn nieuwe album Fast Forward. Op zijn synthesizer zette hij er nog wat muzikale toeters en bellen bij en laat eigenlijk zien dat, als hij zou willen, helemaal geen band nodig heeft. Prachtig nummer trouwens Fast Forward, over in een tijdmachine kruipen en alvast 20 jaar verderop kijken naar het nu om te begrijpen op we in onze huidige tijd ja dan nee op koers liggen. Langzaam is zijn vaste kompaan Graham Maby met zijn basgitaar naast hem gaan staan en een prachtige overgang van Fast Forward naar “Is she really going out with him” (Look Sharp) , de bastoon is gezet en de band staat nu volledig op het Carretoneel. Vervolgens een prachtig nieuw arrangement rond “Real men”(Night and Day) met de drums en de bas als leidende instrumenten. Daar is het “You can’get what you want” (Body and Soul) en vervolgens drie puike nummers van Fast Forward. “with a little Smile en Poor Thing (vrij vertaald: Arm wicht, over mensen met veel zelfbeklag) zijn opgenomen in een studio in Amsterdam. “Kings of the City” vind ik het mooiste nummer van het Fast Forward album. Vrij vertaald naar mijn eigen leven de overgang van het leven in Badhoevedorp naar dat van Amsterdam hoewel de vergelijking met dit prachtige nummer enigszins mank gaat. (We can’t see the stars……..) Live klinkt “Kings of the city”als een klok.  Een ode aan David Bowie volgt met een strak en leuk uitgevoerde coverversie van “Scary monsters”.

Toch had dit weergaloze concert ook een paar minpuntjes. De bassolo van Graham Maby tijdens het  met prachtige beukende drums versierde“Another World”(Night and Day)  ging de mist in wellicht kwam dat dat door het “basgrapje” om “tulpen uit Amsterdam” er uit te persen. De combinatie Graham Maby en Joe Jackson is volgens mij het muzikale geheim van de new wave periode van 1978 tot 1981 en ook in de jaren daarna. Tijdens het gedragen Blue Time (Fast Forward) stond het geluid niet goed afgesteld, hierdoor klonk de stem van de britse zanger te schel.

Daarna recht toe recht aan “Sunday Papers’ met Jackson op zijn melodica zoals in het Paradisoconcert in 1979. Met “Keep on dreaming” (Fast Forward), steppin out (Night and Day) en Ode to Joy (Fast Forward) wordt het concert afgesloten. De volgelingen staan inmiddels al en krijgen als toegift met maar liefst drie nummers. See no Evil (cover Tom Verlaine 1977 op Fast Forward) en het messcherpe “On your Radio” (I’m the man) en tenslotte het altijd weer het mooi, emotioneel en gedragen gezongen “a Slow Song” (Night and Day).

Ik zeg tegen mijn zoon* naast mij dat ik “On your radio” als eerste nummer van mijn begrafenis/crematie wil…. “Ex friends, ex lovers, ex ennemies, i’ve got your cases in front of me today”…..geweldig! en oh ja “A slow song”wil ik graag als de kist zakt of als iedereen de aula verlaat. Enigszins verbijsterd kijkt hij mij aan met een lieve glimlach op zijn gezicht. Ik zie hem denken “komt goed pap!”. Al met al zit dit prachtige Carreconcert ook weer in zijn muzikale rugzak en dat kan nooit kwaad, sterker nog het is een broodnodige bouwsteen waar hij later aan terug zal denken en  zal voortbouwen.

Een extra vermelding moet ook nog drummer Doug Yowell krijgen. Een klasse beter dan Dave Houghton (de orginele drummer van de JJ band). Tijdens ieder nummer gooide hij een drumstick weg de coulissen in. Even los van deze verspilling ramde hij er heerlijk op los maar dan met grote klasse en diversiteit.

Joe Jackson, als Gershwin van de popmuziek, maakt een diepe buiging naar zijn publiek en is zichtbaar geroerd. Fast Forward is een prachtplaat en dit Fast Forward 2016 concert staat als een huis. Een nieuwe loot aan mijn dierbare muziekherinneringen is een feit.

Edward Neering

27 februari 2016 Heiloo

*mijn zoon Abel zat tijdens het concert van Joe Jackson in 1991 in het RAI congrescentrum medio juni in de buik van mijn vrouw Tineke dus eigenlijk vierde hij zijn zilveren jubileum als fan, wist hij zelf niet overigens :-)”

Joe jackson 20160226 PSFoto: Paul Smorenburg 26 februari 2016

Fast Forward en Steppin out live in Amsterdam Carre op 26 februari 2016.

Joe Jackson komt op 2 oktober 2015 met Fast Forward

Joe jackson 2015 piano

Op 2 oktober 2015  is de nieuwe release van de nieuwe Joe Jackson. Gebasseerd op vibes van 4 grote steden waaronder Amsterdam.

Joe Jackson Goes “Fast Forward” With New Album & Tour

The ever-restless songwriter Joe Jackson traveled the world to record ‘Fast Forward,’ his first collection of original songs in seven years, that’s set for October 2, 2015 release on Work Joe-JacksonSong/Caroline. Originally conceived to be released as a series of EPs, the album was produced and arranged by Jackson, and features four sets of four songs recorded in four different cities – New York City, New Orleans, Berlin and Amsterdam; each with a different set of first-call supporting musicians. The results rank among the richest and most rewarding music of his storied career.

NEW YORK Jackson has called New York home for many years. He recorded these tracks with Bill Frisell on guitar, Brian Blade on drums, his longtime bassist Graham Maby, and jazz violin star Regina Carter. Along with three originals including the album’s title track, these sessions feature a scorching take on a New York classic, Television’s “See No Evil.”

AMSTERDAM Distinguished by the most diverse instrumentation of the four sessions, Jackson is joined on these songs by frequent collaborators Stefan Kruger and Stefan Schmid from the band Zuco 103, the Concertgebouw orchestra, and the project’s only guest vocalist, 14-year-old Mitchell Sink (from Broadway’s ‘Matilda).

BERLIN Berlin is Jackson’s second home, and he recorded here with two expatriate American musicians: acoustic bass master Greg Cohen (Tom Waits, Ornette Coleman, Bob Dylan) and Tindersticks drummer Earl Harvin. These sessions produced the album’s second cover, Jackson’s modern English take on the 1930s German ‘Kabarett’ song “Good Bye Jonny.”

NEW ORLEANS Jackson traveled to one of his favorite cities, New Orleans, to record with an all-local cast including three members of the funk band Galactic – drummer Stanton Moore, bassist Robert Mercurio, and guitarist Jeff Raines – and a horn section led by saxophonist Donald Harrison.

Jackson will launch an extensive North American tour timed to ‘Fast Forward,’ kicking off September 29, and including two nights at NYC’s Town Hall. Tickets go on-sale this Friday, July 17, at 10AM EST. See below for a full itinerary from MNN.

These career-spanning shows will feature Jackson “as my own opening act,” playing a short solo/piano set before bringing out a full band which will include Maby on bass, guitarist Teddy Kumpel (Rickie Lee Jones, Feist), and drummer Doug Yowell (Suzanne Vega, Ari Hest).

Joe Jackson’s last release, 2012’s ‘The Duke,’ was an ambitious, horn-free tribute to “fellow music pioneer” (NPR) Duke Ellington, which Rolling Stone hailed as “movingly subtle.”

‘Fast Forward’ tracklist (all songs written by Joe Jackson unless noted)

New York
1. Fast Forward
2. If It Wasn’t For You
3. See No Evil (Tom Verlaine)
4. Kings Of The City
Amsterdam
5. A Little Smile (listen below from MNN)
6. Far Away
7. So You Say
8. Poor Thing
Berlin
9. Junkie Diva
10. If I Could See Your Face
11. The Blue Time
12. Good Bye Jonny (Peter Kreuder and Hans Fritz Beckmann)
New Orleans
13. Neon Rain
14. Satellite
15. Keep On Dreaming
16. Ode To Joy

Joe Jackson Tuba 2012

Joe Jackson overtuigt met briljant optreden in de Melkweg (020)


Foto: Jesse Murphy van “The Bigger Band” op Tuba

Gezien: Melkweg, 2 november 2012.

Joe Jackson overtuigt met briljant optreden in Amsterdam

Vrijdagavond in de Amsterdamse Melkweg. Composities van twee van de meest interessante én veelzijdige componisten (Joe Jackson en Duke Ellington) , arrangeurs en artiesten van de 20e eeuw werden herbewerkt, in elkaar gevlochten en soms een beetje aangestampt in een nieuw jasje. Dit alles onder het goedkeurend oog van een dankbaar en enthousiast seniorenpubliek. Omroep MAX zou geen gek figuur slaan als ze de show integraal zouden uitzenden, daarmee wordt haar doelpgroep direct en volledig bediend. We werden meegenomen in een kwalitatief hoogstaade muzikale reis met een setlist die begon en eindigde met een Duke Ellington’s, it don’t Mean A Thing (If It Aint Got That Swing) Jackson startte het nummer met een welhaast dronken, balladachtige soloversie alleen achter de piano en sloot het concert voor de toegift af met de versie die op “The Duke” staat, maar dan op een manier waar alle muzikanten van “The Bigger band” excelleerden. Je zou toch hopen dat Iggy Pop uit de coulissen zou stappen (hij zingt mee op “The Duke”) om tot een volledig muzikaal orgasme te komen.

De ‘Bigger Band’ bestaat uit de wonderbaarlijk getalenteerde jazzvioliste Regina Carter, Sue Hadjopoulos (buitengewoon percussioniste) en Allison Cornell (keyboards, altviool en banjo en zang), Jesse Murphy (Bas en contrabass) , Adam Rogers (gitaar) en Nate Smith die sprong naar de top van mijn lijst van alle drummers waarmee Jackson heeft gewerkt in al die jaren. Zij mochten gisterenavond volledig uit hun bol gaan in een uitverkochte en uiteindelijk kolkende Melkweg. Feit is dat de nummers van Jackson sterk “Bas en Drum” gedreven zijn, dat was al zou op zijn new wave albums en zet zich nog steeds voort in zijn liveoptredens en op zijn recentere albums.

Jackson speelde alles van The Duke behalve I aint got nothing but the blues ,prachtig gezongen in de studio door Sharon Jones op The Duke die dus nu helaas schitterde door afwezigheid. Lilian Vieira van de populaire jazzband Zuco 103 is er wel met medley van The Duke Perdido en Satin Doll. Als hardcore fan moet gezegd worden dat de uitvoeringen van it’s different for girls, invisible man, Hometown (uptempo) en Stranger than fiction de beste waren ooit!, Medleys van “The Duke”, waarin de Bigger Band volledig tot zijn recht kwam, werden afgewisseld met een serie van Night and Day. Steppin out, Target en Another world waren onder andere de drie muzikale ankers die de zaal in werden geworpen.

Andere hoogtepunten uit de Ellington materiaal omvatte dus mooie medleys van The Mooche en Black and Tan Fantasy , eerbetoon aan the A-trein te nemen, en Satin Doll. Jackson heeft in andere shows Mood Indigo solo gedaan, de versie met zijn volledige band was net zo bevredigend. Hoogtepunt van de The Dukealbum was het instrumentale Rockin’ in Rythm. Be my number two kwam ook voorbij en samen met You can’t get what you want werd Body and Soul (1983) weer tot leven gebracht.
De uiteindelijk nekslag voor het publiek moest worden toegebracht in de toegift. Is she really going out with him werd weer de tweejaarlijkse afsluiting van de muzikale Jacksondienst met de meester zelf op accordeon en één van de bandleden (zie foto) op een grote indrukwekkende tuba. Sunday papers en Slow Song (waar haalt ie het weer vandaan!!) completeerden the show. Een indrukwekkende avond met een muzikaal hoog niveau. Jackson in nog lang niet aan zijn eind als musicus/componist. We gaan aan hem nog veel lol beleven.

Edward Neering/ 3 november 2012

Different for Girls

Mooiste nummer van Jackson, mooi advies van zijn moeder!

Joe Jackson (born David Ian Jackson, 11 August 1954, Burton upon Trent, Staffordshire is an English musician and singer-songwriter now living in Berlin, whose five Grammy Award nominations span from 1979 to 2001. He is probably best known for the 1979 hit song “Is She Really Going Out with Him?”, which still gets extensive FM radio airplay; for his 1982 hit, “Steppin’ Out”; and for his 1984 success with “You Can’t Get What You Want (Till You Know What You Want)”.

Along with Elvis Costello and Graham Parker, Jackson was a part of the trio of English artists who challenged the punk scene[citation needed] and brought a New Wave sound to the United States in the late 1970s. He was popular for his pop/rock and new wave music early on before moving to more eclectic, though less commercially successful, pop/jazz/classical hybrids.

“It’s Different for Girls”
Single by Joe Jackson
from the album I’m the Man
A-side “It’s Different for Girls”
B-side “Come On”
Released 1979
Format 7″ 45-RPM single
Recorded March 1979
TW Studios, Fulham, London
Genre New Wave, Adult Contemporary
Length 3:42
Label A&M Records
Writer(s) Joe Jackson
Producer David Kershenbaum

Categorie:

Muziek

Labels:
Joe
Jackson

Licentie:

Standaard YouTube-licentie