Melanoom

www.melanoom.nl

Meer dan twee jaar geleden werd er bj mij een melanoom geconstateerd. Tot twee maal toe was ik reeds bij mijn huisarts geweest om een moedervlek te laten checken. Tot twee maal toe vertelde hij mij dat er niets aan de hand was. De derde keer, de moedervlek (op mijn rug) was gaan kleuren volgens mijn vrouw, zei hij> "volgens mij is er niets aan de hand, maar als je er beter bij voelt laat ik er een dermatoloog naar kijken". Zo is geschied. De dermatoloog heeft de moedervlek direct verwijderd. Twee weken later, twee dagen voor de opening van de olympische spelen van 2004, werd ik s’morgens gebeld > of ik met mijn partner naar het ziekenhuis wilde komen voor de uitslag. Twee artsen stonden ons te woord. De juiste toepassing van gesprekstechniek door de artsen had tot gevolg dat de eerste inhoudelijke zin was " We zullen direct met de deur in huis vallen, u heeft een melanoom", "Sorry, maar kunt u mij uitleggen wat een melanoom is" antwoordde ik in stabiel bewustzijn > "Een melanoom is een moedervlek met kanker, het is een zeer agressieve vorm van huidkanker" > "oh" zei ik> Bij u is een melanoom geconstateerd van 1,4 mm dik. Bij dikker van 1 mm is de melanoom doorgaans uitgezaaid" aldus de sprekende arts. Vervolgens kwam er een heel verhaal over hoe de behandeling plaats zou gaan vinden, inclusief chemotherapie. Ik vroeg om een second-opinion, deze zou worden verricht door het VU in Amsterdam. Het zou drie weken duren. Intussen zou er een om de melanoom eeen plak vlees met een diameter van 10cm uit mijn rug worden gehaald met een diepte van 1 cm. Vrijdag stond ik al op de operatielijst. Ik vroeg om een versnelde second opinion want om zo maar een lap vlees uit mijn rug te laten snijden van het ene op het andere moment  vond ik toch een brug te ver. Daarnaast was ik totaal overvallen door de inhoud van het gesprek en de ernst daarvan ontging me eerlijk gezegd in het geheel. Wij naar huis > ik achter internet en tikte in Google het woord ‘Melannoom" Toen schrok ik me te pletter. Bij melanomen van > 1 mm, dus vaak uitgezaaid>  is de kans op overleven 20%. Ik kwam in mijn mindset in een neerwaatse spiraal, ongevraagd werd ik zeer nerveus/gespannen en vroeg mijn partner ten huwelijk wat ik 15 jaar pricipieel had geweigerd. S’middags belde het ziekenhuis op. Het VU had een contra-ecpertise gedaan en het goede nieuws was dat de dikte van de melanoom vooralsnog werd vastgesteld om 0.8 mm (doorgaans geen uitzaaiingen) Slechte nieuws was dat het wel een melanoom is en dat er toch de volgende dag een stuk uit mijn rug moest worden verwijderd, de diameter van 10cm werd teruggebracht naar een diameter van 5 cm. Twee weken later zou ik de uitslag krijgen of er wel of niet uitzaaiingen waren. Er gebeurde veel die twee weken in de mens Neering maar feitelijk was het het grote wachten op. Twee weken later het goede nieuws dat er geen uitzaaiingen waren gevonden en dat alles met een sisser afliep. Ik ga nu om de 3 maanden naar het ziekenhuis voor controle (naakt onder een grote loupe). Door het LUMC te Leiden is een onderzoek ingesteld naar de erfelijkheid van melanoom binnen mijn familie. Bij het LUMC zit er qua tempo behoorlijk stront in de trechter. Het duurt veel te lang. Ik ga er vandaag weer eens achteraan. En dat huwelijksaanzoek? Mijn partner zei na het verlossende telefoontje van het ziekenhuis dat "Nu alles goed is, wil je dan nog wel met me trouwen" waarop ik antwoordde "Lieve schat ik hou van je en ik doe wat ik beloof" op 21 mei 2005 zijn we getrouwd in slotkapel (burgelijk huwelijk) van Egmond aan de Hoef. Eind goed, al goed! En de blunder van de huisarts, die heb ik met hem besproken. Hij erkende de fouten en beloofde in dergelijke situaties altijd te verwijzen naar een dermatoloog.

Marathon

Mijn broer Paul is bezig aan de voorbereiding voor een heuse marathon. Voglende week loopt hij de halve Marathon van Egmond. Zijn pr gaat eraan, zegt hij. Een halve marathon > soit! Brengt wel pijnlijke herinneringen met zich mee. In 1989 heeft hij mij, zijn bloedeigen broer, tijdens de halve maraton ” verraden". Dat verhaal vertel ik later nog wel eens. Nu wil hij gaan voor de hele marathon van Rotterdam. Een brug te ver?

Hangjournalisten

"Wat een geldverspilling", denk ik als ik de pers achter de politici zie aanzitten. De deelnemers gaan "de hei op" om met de formatiebesprekingen door te gaan. Nog geen dag later weet de pers dat men in Beesterzwaag, of all places, zit. Massaal stroomt de pers toe. Drie dagen lang krijgen ze niets te horen. Gisteren komen de drie fractieleiders uit het landhuis en verklaren dat de sfeer goed is, er nog wel wat punten moeten worden uitonderhandeld. Voorspelbaar dat dit zou geberuen. Echter drie dagen dagen lang staan er jourmalisten voor de deur, overnachten ergens, doen in feite niets, worden door ons betaald als ze bij de publieke omroep ziiten.. Naast hangjongeren hebben we dus ook hangjournalisten .. Dit probleem moet bij deze formatie worden opgelost. What a wast of time and a waste of money!

Elfstedentocht

Vandaag is het 10 jaar geleden dat de laatste elfstedentocht werd verreden. Exc3xa9n van de recreanten was mijn vriend Kees. Eerder had hij de tocht der tochten reeds volbracht. Zijn kruisje heb ik mogen aanschouwen, verdiend in de tocht van 1986. Die van 1995 is niet door hem uitgereden, of toch? Ik twijfel. Met Kees in het verleden veel avonturen beleefd op de fiets. Kameraadschap, Jaloezie, afgunst, humor, getreiter, broederschap, afzien > we hebben het allemaal samen beleefd op de fiets. Er is echter een diep bewaard geheim die niet zomaar op een weblog kan worden vrijge-geven. Het is het geheim van de bronzen plak, bij elkaar gereden tijdens de Grote Prijs Druppel. Druppel was destijds een fel begeerd wielerblad wat jaarlijks haar eigen wedstrijd, tijdrit voor koppels rondom de Haarlemmermeer (62km), organiseerde. Het geheim wat Kees en ik delen doet mij ook denken aan zijn geweldige prestatie tijdens de tocht der tochten of werpt het een ander daglicht over deze inspanning? Onthulling van het geheim zal ooit volgen. Misschien reageert Kees wel op deze blog!

6e klas Plesmanschool

Schoolfoto_6e_klas_plesmanschool

De 6e klas van de Plesmanschool rond 1970. De oude Plesmanschool stond in Badhoevodorp. Ik zie Ron Peperkamp, Vincent Haaker (broer Motorcrossers), Richard Habes, Rudi Schelvis, Han Joosten, Meester (stemvork> tong in de wang) van Koningsbruggen, Robert Post, Winnie de Rooy, Ineke Marcus, Henriette Lohman, Maureen Bleekemolen Irene Engelenkamp, Frank Fagel, Ricardo Zuiverloon (gat in mijn hoofd), Ernst Boermans. Paul Slaman, Vincent Keers, Peter Hermans, Gusta van Dam (Dam chips), Wim Bus, Hans van Wechem, Elly Straatsburg, Joris Beck, Marja Reijnders, Brenda de Rooy, Robert Lirb, Nelleke Holla, Stineke van den Boogaard, Iris Werdler, Vincent Keers, Edwin Blom en Peter Peereboom.

Wat mij bij staat is dat ik destijds altijd ouder wilde zijn om zelf kunnen beslissen/te kunnen bepalen. Nu ik bijna 50 ben wil uiteraard andersom! Later kwam Han Sijm ook bij ons in de klas. Dr Liem de schooltandarts "doe die mond nou open anders boor ik in die tong van je" komt nog regelmatig terug in mijn dromen.

Eem eervolle vermelding dient Ruud Henningheim te krijgen. Hij was onze meester in de 4e klas van de plesmanschool in het jaar dat ik samen met Paul Dirks bleef zitten. Er had ons toen niets beter kunnen overkomen. Henningheim was een heel gedreven leraar en overgetelijk was zijn verhaal over het paard van Troje wat spannender was dan welke TV-serie ooit. Een schitterende verhalenverteller.

It’s all to much

It’s All Too Much

Some days I can’t get started
Wondering which shoe to put on first
Or should I brush my teeth
Before or after I put on my shirt
So many big decisions
Boiled or scrambled, fried or even raw
I’m so damn open-minded
Used to think I’m lucky but I’m cursed

I hate this supermarket
But I have to say it makes me think
A hundred mineral waters
It’s fun to guess which ones are safe to drink
Two hundred brands of cookies
87 kinds of chocolate chip
They say that choice is freedom
I’m so free it drives me to the brink

And you know why – it’s all too much

It’s all too much for me to bear
What kind of shampoo suits my hair
It’s all too much to struggle thru
Especially without you
Won’t you please come home
Honey please come home

I read the morning paper
But it all changes by the evening news
The world got so much smaller
I don’t know which piece of it to choose
I’d like to fight apartheid
Wish that I could fight the guy upstairs
I’d solve a dozen cases
If only there weren’t so many clues

What shall we do this evening
Send out for some sushi and champagne
Stay in and watch TV
50 channels can’t all be the same
Maybe go to a movie
50 films on 50 tiny screens
They say that choice is freedom
I’m so free it’s driving me insane

And you know why – it’s all too much

It’s all too much for me to stand
So much supply and no demand
There’s just too much for me to do
Especially without you
Won’t you please come home
Honey please come home

I’d like to get to know
All the many people I could be
If I just had the time
I’m sure I could find out which one is me
Maybe I need religion
Or meditation ‘til I disappear
They say that choice is freedom
I’m so free I’m stuck in therapy

And you know why – it’s all too much

It’s all too much for me to take
Try to be real, feel like a fake
It’s all too much to follow thru
Especially without you
Honey please come home
Won’t you please come home

Back to Laughter and Lust lyrics

Brak

Gelukkig, het is voorbij. De feestdagen zijn exit. Vandaag weer voor het eerst naar het werk. Om half zes opgestaan na dagen uitgeslapen te hebben tot 12 uur. Kon de slaap niet vatten ondanks slaappil en dan om half zes op……..Het volledig uitgerust zijn in xc3xa9xc3xa9n keer weg!! Ik sleep me zelf naar de trein en kom om 7.30 uur op het werk bij het vertrek van de deelnemers van Herstelling. Iedereen gelukkig nieuwjaar gewenst en terug naar de locatie ergens anders in Zuidoost. Ook hier de beste wensen en vervolgens aan de e.mails > word ik ook niet vrolijk van. Tegen de middag heb ik mijn zelfanalyse voltooid… Ik voel me en ben Brak!! Ik maak me klaar voor de reeks van nieuwjaarsrecepties de komende 3 weken, brak over brak is BRAKK!

AZ-Roda JC

Voor de eerste keer bedankte mijn zoon Abel voor AZ. Afsteken van vuurwerk is deze dag belangrijker dan voetbal. Dus een vriendje van hem met mij mee meer naar het DSB-stadion. AZ kwam twee keer terug van een achterstand maar verspeelde wederom twee punten. Wel een goede wedstrijd met een mooie tweede helft. Ja>  zo worden we nooit kampioen. Gogme en mazzel ontbreekt nog bij AZ, als dat komt dan is het een europese topploeg. Een kwestie van geduld en dus tijd. AZ gaat prijzen pakken, dat staat voor mij als een paal boven water. U allen, nog even geduld aub….

Edward Neering

Dam tot Dam loop

Al 3 jaar lang kom ik in de uitslagen voor van de Dam tot Damloop. een geweldig evenement wat ieder jaar in september wordt georganiseerd. Het is een 16 kilometerloop tussen A’dam en Zaandam. In 2003 liep ik mee in een tijd van 1.42.01. In 2004 kon ik niet ivm blessure. In 2005 heb ik de wedstrijdchip op de schoen van mijn broer laten monteren. Immmers managen is het organiseren van de juiste deskundigheden, zeker als je die deskundigheid zelf niet hebt (had conditie van 0komma0. Er kwam een tijd in de boeken van 1.26.rond. Dit jaar zou ik meedoen echter blessureleed weerhield mij. Tot mijn verrassing stond mijn naam toch in de boeken en nog wel een nieuw record!!! van 1.24. Veel later kwam ik erachter dat een collega mijn nummer had gelregen + chip maar wel onder mijn naam. Komend jaar ligt mijn uitdaging dus om ondder de 1.24 te komen. Als je 24 omdraait kom ik overigens weer uit op 1.42!!  Toeval bestaat niet.