Recensie Fast Forward – Joe Jackson 2015

Joe jackson 2015 piano

Joe Jackson – Fast Forward

Joe Jackson - Fast Forward, recensie, review

Eclectisch is een vaak misbruikt woord in recensies. Als je het woord vertaalt als ‘intelligent’ en ‘beïnvloed door een veelheid aan stromingen’, dan zijn er toch niet veel platen die daar met recht aanspraak op kunnen maken. Als er iemand is die deze titel wel past, dan is het Joe Jackson: eclectisch is ‘his middle name’. Ooit begonnen als new wave-exponent heeft hij in zijn ellenlange carrière vrijwel elk denkbaar muziekgenre uitgeprobeerd. En die eclectische instelling giet hij op zijn nieuwe plaat Fast Forward in een wel heel bijzondere vorm, wat dan geheel paradoxaal een aangenaam consistente plaat oplevert.

Goed, tot zover de geheimtaal. Joe Jackson reisde voor zijn nieuwe plaat heel de wereld over om met wisselende gezelschappen nummers vast te leggen. Hij werkte in Berlijn, New York, New Orleans en Amsterdam; stuk voor stuk steden die muzikaal iets bijzonders voor hem representeren. Uit elke stad, of noem het invloedssfeer, staan er vier liedjes op de plaat. In Amsterdam werkte hij samen met het Concertgebouworkest en leden van Zuco103 en dat levert de meest ‘aangeklede’ liedjes van Fast Forward op.

Ondanks de verschillende bezettingen en invloedssferen is Fast Forward een coherent werkstuk dat doet denken aan het album Big World uit 1986. Jackson is op deze plaat weer in topvorm als het gaat om het schrijven van puntige popliedjes, in zijn onmiskenbare stijl. Het in Amsterdam opgenomen A Little Smile is echt een ideaaltypisch Joe Jackson-liedje, vergelijkbaar met zijn hitjeHappy Ending. En een oorworm van jewelste. Andere heerlijke aanvullingen op zijn toch al zo omvangrijke catalogus zijn bijvoorbeeld Junkie Diva, Kings In The City en Satellite. Alleen cover Good Bye Johnny steekt in negatieve zin schril af.

Jackson wandelt de laatste paar platen een voor een stijlen langs die hij al een keer op de korrel heeft genomen. Deze keer is de fase waarin hij simpelweg mooie liedjes schreef en die in een rijk gearrangeerde vorm presenteerde aan de beurt. Fans van dat oude werk van Jackson, kunnen dit album blind aanschaffen. Een garantie voor menig aangenaam uurtje luisterplezier.

Luister en wees gewaarschuwd: A Little Smile krijg je niet meer uit je kop

– See more at: http://www.muzine.nl/recensie/albums/joe-jackson-fast-forward#sthash.iXLWNRbJ.dpuf

Joe Jackson komt op 2 oktober 2015 met Fast Forward

Joe jackson 2015 piano

Op 2 oktober 2015  is de nieuwe release van de nieuwe Joe Jackson. Gebasseerd op vibes van 4 grote steden waaronder Amsterdam.

Joe Jackson Goes “Fast Forward” With New Album & Tour

The ever-restless songwriter Joe Jackson traveled the world to record ‘Fast Forward,’ his first collection of original songs in seven years, that’s set for October 2, 2015 release on Work Joe-JacksonSong/Caroline. Originally conceived to be released as a series of EPs, the album was produced and arranged by Jackson, and features four sets of four songs recorded in four different cities – New York City, New Orleans, Berlin and Amsterdam; each with a different set of first-call supporting musicians. The results rank among the richest and most rewarding music of his storied career.

NEW YORK Jackson has called New York home for many years. He recorded these tracks with Bill Frisell on guitar, Brian Blade on drums, his longtime bassist Graham Maby, and jazz violin star Regina Carter. Along with three originals including the album’s title track, these sessions feature a scorching take on a New York classic, Television’s “See No Evil.”

AMSTERDAM Distinguished by the most diverse instrumentation of the four sessions, Jackson is joined on these songs by frequent collaborators Stefan Kruger and Stefan Schmid from the band Zuco 103, the Concertgebouw orchestra, and the project’s only guest vocalist, 14-year-old Mitchell Sink (from Broadway’s ‘Matilda).

BERLIN Berlin is Jackson’s second home, and he recorded here with two expatriate American musicians: acoustic bass master Greg Cohen (Tom Waits, Ornette Coleman, Bob Dylan) and Tindersticks drummer Earl Harvin. These sessions produced the album’s second cover, Jackson’s modern English take on the 1930s German ‘Kabarett’ song “Good Bye Jonny.”

NEW ORLEANS Jackson traveled to one of his favorite cities, New Orleans, to record with an all-local cast including three members of the funk band Galactic – drummer Stanton Moore, bassist Robert Mercurio, and guitarist Jeff Raines – and a horn section led by saxophonist Donald Harrison.

Jackson will launch an extensive North American tour timed to ‘Fast Forward,’ kicking off September 29, and including two nights at NYC’s Town Hall. Tickets go on-sale this Friday, July 17, at 10AM EST. See below for a full itinerary from MNN.

These career-spanning shows will feature Jackson “as my own opening act,” playing a short solo/piano set before bringing out a full band which will include Maby on bass, guitarist Teddy Kumpel (Rickie Lee Jones, Feist), and drummer Doug Yowell (Suzanne Vega, Ari Hest).

Joe Jackson’s last release, 2012’s ‘The Duke,’ was an ambitious, horn-free tribute to “fellow music pioneer” (NPR) Duke Ellington, which Rolling Stone hailed as “movingly subtle.”

‘Fast Forward’ tracklist (all songs written by Joe Jackson unless noted)

New York
1. Fast Forward
2. If It Wasn’t For You
3. See No Evil (Tom Verlaine)
4. Kings Of The City
Amsterdam
5. A Little Smile (listen below from MNN)
6. Far Away
7. So You Say
8. Poor Thing
Berlin
9. Junkie Diva
10. If I Could See Your Face
11. The Blue Time
12. Good Bye Jonny (Peter Kreuder and Hans Fritz Beckmann)
New Orleans
13. Neon Rain
14. Satellite
15. Keep On Dreaming
16. Ode To Joy

Joe Jackson Tuba 2012

Jos Neering in het Parool!

Jagd Parool

Jos Neering heeft het Parool gehaald met zijn band Jagd. In het voormalige Q-music gebouw aan de Polderweg in Amsterdam Oost oefent de band wekelijks om een goed reportoire flitsend te kunnen spelen. Tegenwoordig heet deze locatei de Q-factory. De Muziek lijkt een beetje op die van de Artistic Monkeys zeggen de kennners, in september spelen ze live in 020 bij de Sugar Factory. Hierover later meer!

Bogaard in Witteveen in Tjarda Alkmaar

Bo Bogaard CD

Een mooie avond in Alkmaar. Een goed gevuld muziekcentrum Tjarda is in afwachting van het optreden van Bogaard en Witteveen. Een combinatie die de naar verzamelnaam BoWi of WiBo hunkert, maar dat terzijde. Het optreden staat in het teken van de lancering van de CD “The last call”.

Eerder, in 2011,  bracht Bo Bogaard solo de CD “Mind your Step” uit. Ook maakte hij dit jaar oa met Meindert Winkelman de bescheiden hit “Voor een joet zit je goed”, een Nederlandstalig nummer voor Artsen zonder Grenzen als goed doel. “The last call” is eigenlijk een logisch gevolg op “Mind your step”.

Het optreden begint enigszins nerveus met het instrumentale nummer Brainwash en wordt vervolgd met het prachtige Nederlandstalige nummer “7”, een nummer over verlangen. Even later volgt het nummer Irish Cafe met Witteveen op een slepende gitaar. Het publiek wordt enthousiast en geeft de muzikanten een brassa! Het tweede gedeelte van het concert is wat meer uptempo. Maar het hoogtepunt is natuurlijk het mooie City Lover, een nummer over liefde in Berlijn. En tenslotte, met complete clip, volgt de titelsong “The last call” als afsluiting van het concert. Een nummer over de gevolgen van pesten, een helaas zeer actueel onderwerp. Na de toegift is er geen houden meer aan! Tjarda is overtuigd en alle bezoekers krijgen de nieuwe CD “The last call”. Een boeiende muzikale reis moet het geweest zijn met dit mooie optreden als muzikaal orgasme.

De eerste CD werd enthousiast in ontvangst genomen door Arjen Box die de productie van de CD heeft gedaan.

Edward Neering

Gezien: 17 mei 2014

Waar: Muziekcentrum Tjarda Alkmaar

Bogaard the last call

Beluister de MP3 “Voor een Joet zit je Goed!”

AZG band

Klik op het pijltje aan het begin van onderstaande balk en je hoort het nummer “Voor een Joet zit je Goed”

 

Leadvocal: Bo Bogaard

Tekst en Vocal: Edward Neering

Synthesizer: Meindert Winkelman

Productie en Opname: Arjen Box Tjarda Studio Alkmaar

We zijn bijna met de actie door de €1600,= grens!! We denken uit te komen rond de €1700,= Op 2 maart loopt Edward samen met broer Paul voor AZG de halve marathon van Parijs! De CD verkoop via de weblog is gestopt.  We zijn dus UITVERKCOHT (103 stuks)!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Er kan uiteraard nog Wel  worden gedoneerd: >>> http://www.alvarum.com/edwardneering

Onder alle donateurs zal een gratis kaart voor de wedstrijd AZ-Feyenoord worden verloot op zaterdag 3 mei!

Artsen zonder Grenzen 3

Achtergrond bij het nummer “Voor een Joet zit je Goed!”

Paul en ik trainen ons momenteel suf om in Parijs behoorlijk voor de dag te komen op de Halve marathon van Parijs aanstaande zondag 2 maart  2014.  De inzamelingsactie voor AZG loopt boven verwachting (We zijn de €1600,= euro grens door!!!)  en het uitbrengen van de CD single “Voor een Joet zit je Goed!” is natuurlijk de piek op de donatieactiekerstboom. De CD is inmiddels uitverkocht! (103 stuks)

Het verhaal van de single is het mislukken van de halve marathon van Berlijn vorig jaar april. Ik kreeg buikgriep tijdens de 21.1 km en moest op de Kürfürsterdam tot tweemaal toe “naar binnen”  om de WC een bezoek te brengen.  Nou ja WC, de tweede was een bouwdixie langs het Berlijnse parcours vlakbij de Gedächtniskirche! Een lijdensweg door lange duitse lanen volgde richting de finish bij Alexanderplatz. Nooit meer een halve marathon dacht ik, nooit meer 21 km!

Maar om het allemaal toch een positieve wending te geven doe ik het nog één keer. De oprechte ambitie is om dit keer onder de twee uur te lopen. Daarnaast lopen mijn broer Paul en ik  voor het goede doel Artsen zonder Grenzen. Een organisatie die niet ter discussie staat en nu ook weer met zijn poten in de modder staat in Syrie, de Fillipijnen, Zuid Sudan en Mali.

Parijs moet dus de positieve afsluiting worden en dit wordt dus echt de laatste keer. Uiit pure broerderliefde is mijn broer Paul ( bijna 58 jaar)  bereid om mij op 2 maart als haas door de straten van de lichtstad te sleuren.

Veel luisterplezier bij het nummer voor een Joet zit je Goed! , het is  maar één nummer, immers “in de beperking toont zich de Meester! 🙂

http://www.alvarum.com/edwardneering  (de donatiesite voor de laatste stand van zaken)

AZG Edward en Paul

Samen met broer Paul tijdens een voorbespreking over “Het Haasschap”

Koop de CD nu!!!

AZG Edward en Paul Uitkijk

Bestellen CD “Voor een Joet zit je Goed”

De CD kan nu besteld worden door €10,= euro te storten op ING Bank  48 68 469 tnv E.J.M. Neering (IBAN:  NL69 INGB 0004 8684 69 ) ovvv “CD” + adres+ korte aanmoedigingstekst voor  €8,=  wordt gestort op de actiesite van Artsen zonder Grenzen en €2,= is een minimale bijdrage voor de ontwikkel-, productie- en verzendkosten van de CD.

Dank voor je bestelling! Je steunt hiermee Artsen zonder Grenzen die met hun poten in de modder staan in oa Syrie, Mali, Zuid Sudan, de Fillipijnen enz.

 

AZG CD hoesje band

MP3 Voor een Joet zit je Goed!

____________________________AZG Hoesje serie________________________________________

 

 

 

Ook Bogaard Music zet zich in voor Artsen zonder Grenzen

Bo Bogaard CD

Ook Bo Bogaard van www.bofit.nl zet zich met volle inzet in voor de actie voor Artsen zonder Grenzen. HIj haast  Edward tijdens trainingen en laatst nog bij de N201 loop bracht hij dit haaswerk in de praktijd in een wedstrijd . Hij heeft er het volste vetrouwen in  dat de halve marathon van Parijs binnen de twee uur wordt afgelegd door Edward en Paul en indien zo, dan verdubbelt hij zijn inleg!! Zie voor donaties http://www.alvarum.com/edwardneering

Maar ook muzikaal zet hij zich in samen met loopmaatje Edward zie de link naar de site van Music Bogaard >>>> http://bog

Onderstaand een tweet van Artsen zonder Grenzen nav onze actie:

AzG_nl @AzG_nl

@Simpelengoed Geweldige actie! Succes met de sponsorwervende activiteiten. Wij blijven het volgen!

aard.nu/eenmalige-projecten

 

Artikel Joe Jackson in “Spiked”

joe jackson achter piano geposeerd

Why should pop music have to be rebellious?

written by: Joe Jackson

Last week’s spiked music column by Patrick West made an interesting case for musical taste being mostly determined by age. If you’re no longer finding today’s pop music interesting, he says, then you have finally (and tragically) turned into your dad. I’m not convinced.

For one thing, I’ve always been puzzled by the myth – perpetuated by West – that the 1970s was some kind of musical wasteland, redeemable only by middle-aged nostalgia. Many critics just divide the decade into pre- and post-punk. But in 1970 the Beatles were still together and Jimi Hendrix was still alive, and in 1980 we had the beginnings of hip-hop; in between, there was everything from prog rock to glam rock, pub rock, heavy metal, new wave, and disco.

Joe Jackson Antwerpen

There was loads of great soul and funk music. James Brown had some of his biggest hits in the early Seventies, and Parliament/Funkadelic, Earth Wind and Fire and Chaka Khan kept things cooking, while Miles Davis and Herbie Hancock pioneered jazz funk, and Dr John, The Meters, The Neville Brothers and Little Feat were reinventing the great musical traditions of New Orleans. Taking an even broader view, the Seventies saw explosions of talent and innovation in reggae, Latin music (Ray Barretto, Eddie Palmieri and New York’s Fania record label), and African music (Fela Kuti and King Sunny Ade).

The Seventies also saw something which is indeed less common now: strikingly original solo artists or bands whose albums were eagerly awaited because their talents were big and varied enough not to be exhausted on one album. David Bowie, Steely Dan, Joni Mitchell, Stevie Wonder, Bob Marley, Talking Heads and Kraftwerk, to name a few. But for West, the Seventies was just Abba and ‘Chirpy Chirpy Cheep Cheep’ – ‘until everyone had enough and punk turned up’.

Ah yes, punk. I love the Pistols and The Clash, too. But I sometimes find it funny that rock critics – some of the most pretentious and humourless people on the planet – are still so hung up on what was arguably the dumbest, silliest, least subtle and most limited genre. Perhaps it’s the only area where they feel on safe ground. Joe Strummer once told me that when he and Mick Jones were writing Clash lyrics, they were mostly taking the piss, and they would crack up laughing every time they read an intellectual analysis of them. Johnny Rotten must still crack himself up: he came to destroy rock’n’roll only to be acclaimed by Rolling Stone as its saviour.

Joe jackson boek omslag

Which brings me to another widely promulgated idea – namely that music should be rebellious (as opposed to innovative) and that it should represent a youth culture in opposition to the ‘adult’ one. Isn’t that idea a bit dated in itself? Many of my friends now have teenage or twentysomething kids, and both parents and offspring enjoy the same music. Why must this be a bad thing? In some cases, the parents still avidly follow the current music scene, while the kids aren’t really bothered. In other cases, the kids are happier digging for retro Seventies vinyl. There don’t seem to be any rules.

Of course, for some people music is still all about nostalgia for a certain time and place. For others (and not necessarily young ones) it’s still all about youth and rebellion. But I suspect this is because nostalgia, youth and rebellion are more important to them than music. Ultimately, they’re not really music fans at all.

And finally, why is there a tendency to correlate age with declining excitingness? Simply living to middle age, or being a dad, doesn’t make you boring. Many young people are boring, too; they just get away with it because they’re young. Being older also means having some knowledge and experience. Knowing, for instance, when a much-hyped new band is an obvious recycling of something you saw 20 or 30 years ago. It’s absolutely inevitable that there’s more and more of that sort of thing going on, simply because of the passage of time. Maybe it’s just uncool to point it out.

Joe Jackson is a musician and writer.

Radioprogramma “Amsterdam in beweging”

Suriname 2007 Edward geeft radiointerview Radio 10

Luister naar het radioprogramma “Amsterdam in beweging”

Presentatie: Edward Neering

Muziek: Joe Jackson

Klik op de link: http://www.salto.nl/streamplayer/stadsfm_ondemand.asp?y=12&m=11&d=16&t=1000&s=187

Foto: Radiointerview in 2007 in Paramaribo, wel wat kilootjes zwaarder maar wel toepasselijk bij de link.