Antwerpen Trial run 2015

 

Antwerpen trial logo

Het nummer “Voor een Joet zit je goed kun je beluisteren bij het lezen van deze blog. Klik op het pijltje. Het nummer gaat over de halve marathon in Berlijn en Parijs, was tevens een donatielied en de belofte om nooit meer een halve marathon te lopen.

Antwerpen trial run 4
Beste TWL* deelnemers, beste lezers van deze blog,

Inderdaad de mooiste loop van het jaar is die in Duin en Kruidberg oftewel de *Tom Weller Loop, de eerste zondag in november. Na 10 jaar is het mooi geweest, hulde aan Paul Neering voor de organisatie. We zullen nooit vergeten dat dit de enige loop in Europa was waar je zelf de weg moest vinden!

Antwerpen trial run 3
Sinds enkele jaren is er een nieuw jaarlijks evenement geboren: de halve marathon lopen in een Europese stad. We zijn in Madrid, Berlijn, Amsterdam en Parijs geweest.
In 2015 staat de urban trail in Antwerpen op de agenda. Geen halve marathon meer, Edward loopt AOW afstanden en ziet de 10 km als zijn nieuw specialisatie en tevens max, en de rest van de deelnemers doen mee.
De afstand in Antwerpen is ongeveer 12 km (Edward maakt hiervoor een uitzondering) en het parcours is totaal anders dan normaal!! Dwars door de mooie stad Antwerpen en dwars door gebouwen heen, trap op en af! Antwerpen trial station
Inschrijven kan vanaf donderdag 18 december en de loop zelf is in het weekend van 14 -15 maart 2015.
Mijn advies: meedoen!  want dit is zo uniek en dat  loop sluit mooi aantop de reeds gelopen eurpopese hardloopevenementen.
Site: Antwerpenhttp://www.sport.be/antwerpurbantrail/2014/nl/
Gewoon doen!

Jan Ruijter.

Antwerpen triam run 2

Het verraad van Parijs

HMP P en E

 

Het is zaterdag 1 maart en de Thalys is zojuist vertrokken van spoor 13a Amsterdam CS. Morgen de halve marathon van Parijs bij het Bois de Vincences. Bij de grens ga ik volledig uit de lucht. Mijn Ipone is geblokkeerd buiten Nederland. Roamingblokkade akkoord maar een totale blokkade door je werkgever is een beetje overdreven, soit!. Voor het eerst dat ik met de Thalys naar Parijs ga zonder vertraging dus in iets meer dan 3 uur sta ik op Gare de Nord. Mijn hotel is om de hoek in een duidelijk pakistaans/indiaas getinte straat. Na mijn bagage gedropt te hebben als een speer naar de nummerafhaalplaats bij de start met twee metro’s. Alleen een startnummer bij afgifte van een medische verklaring die gelukkig in mijn bezit is en vervolgens naar de stand van Artsen zonder Grenzen. Blijken Paul en ik  op de tweede plaats geëindigd te zijn van de donatiewervers met onze €1800,= euri . Op de foto met AZG om deze zilveren plak te vieren en even bellen met de telefoon van de standhouder om mijn loopmaten te kunnen ontmoeten. Gelukt, ergens bij het centre de Pompidou. De volgende dag is het zover. Prachtig weer en na een slechte nacht heb ik er toch veel vertrouwen in om vandaag een tijd te gaan lopen onder de twee uur met broer Paul als haas. Paul, trouw als een bloedbroeder, zal mij nooit laten vallen en zal mij als een blindengeleide hond bij de finish afzetten. Parijs zal juichen en jubelen en mij op de schouders nemen. Bij die gedachte verschijnt er een speelse glimlach op mijn gezicht.

HMP 2014 zeer zwaar

Foto ooven: De laatste kilometer

De start gaat niet goed. Direct slachtoffer van gedreutel van anderen en we komen direct in een lopersfile. De eerste twee kilometer gaan boven de zes minuten per kilometer dus we zitten direct al een minuut boven het schema. Paul besluit te gaan sleuren en ik voel dan al dat ik te snel ga. De andere tandem is Kees Klaver met als haas Kees Schelling. Direct besloten om mij niet te laten opjagen en deze tandem te laten voor wat deze is en onze eigen race te lopen.

HMP groep

 

Foto boven: vlnr: Paul Neering, Kees Klaver, Kees Schelling, Edward Neering en Harry vd Wal.

Na 5 kilometer krijg ik de drinkbus die Paul draagt. Mijn broer heeft bijna alles al opgedronken er zit niets meer in en ik smijt het plastic gevaarte in de kant en bij de volgende drinkpost loopt mijn haas gewoon door. Als kopman moet ik helaas ingrijpen en stuur Paul terug om drinken te halen. Tegen de stroom in doet Paul keurig wat de baas van hem vraagt J ! Na 10 km liggen we op schema maar ik heb  wel veel moeten geven. Langs de kant staat een post van Artsen zonder Grenzen. Ze herkennen mijn shirt en luid en duidelijk is te horen “Allez les medicins!!” Een stukje verderop komt er ineens een helling op weg naar de binnenstad van Parijs. Dodelijk als je toch al niet meer goed in je vel zit, maar goed we lopen door en we raken iets achter op het schema. Paul houdt de moed er in en schreeuwt “We liggen nog steeds op koers!” Kilometer 12 is zojuist gepasseerd. Weer een helling richting la place de la Bastille, nee he!. Langzaam vloeien de krachten uit de witte keniaan dus ik besluit op mijn tempo op de automatische piloot te gooien. Doelstelling is nu om iedere kilometer rond de zes minuten te lopen. Met een goede haas moet dit geen probleem zijn. Ik reken uit dat ik dan rond de twee uur en 1 minuut uitkom. Volgens Paul zitten we op een schema van de twee uur en 2 minuten. Bij kilometer 15 komt het er ineens een verrassende wending in de houding van mijn haasbroer. “Die twee uur halen we toch niet meer maar ik wil wel onder de twee uur lopen, ik ga!!”…………….Weg haas, weg solidariteit, weg broer, weg familieband, weg gangmaker, weg aanmoediger, weg makker…. Hallo eenzaamheid!

AZG Edward en Paul Uitkijk

Daar loop ik dan uitgeput in de buitenwijken van Parijs. Niet geheel ongevaarlijk die Banlieue. Bij de drinkpost stop ik even om goed te drinken even verderop doe ik nog een plasstop. Ik sleep mij door de straten van de lichtstad richting finish en de benen zijn zwaar als lood, mijn klokje geeft een kilometertijd aan van rond de 7 minuten. Ik finish in twee uur en vier minuten en nog wat. Dat nog wat is bijna een minuut. Na de finish staat de broer van verraad te wachten en zegt “Toch nog binnen de twee uur!”

HMVA Edward en Paul 19890507Zwartwitfoto: Na de halve marathon van Amsterdam in 1989. La Histoire se repete!

 

Het nummer “Voor een Joet zit je Goed” De showmaker waarmee we 1800 euro voor AZG hebben opgehaald. De CD is uitverkocht >> wel op bovenstaande MP3 te beluisteren.

 

Lissabon, prachtige stad!

Lisabon 2014 Abel uitzicht 2

Afgelopen week met Abel naar Lissabon geweest. Prachtige stad, lekker weer, veel gedaan. Aanrader voor allen die van steden houden. Gelogeerd in hotel SanaRemo, prima hotel, alleen het ontbijt kan beter.

Lisabon 2014 AZ

Directe aanleiding was de wedstrijd van Benfica tegen AZ. Dat ze zouden verliezen was natuurlijk geen verrassing, hoe dan ook een geweldig leuke ervaring en sfeer om toch een grote wedstrijd met 500 AZ’ers mee te maken.

Lisabon 2014 Edward Kasteel Pena 2

Naast Lissabon ook een dagje buiten de stad geweest naar de burchten/kastelen rond Sintra, Een stuk kouder daar, maar dat terzijde. Moorse kastelen en een prachtige burcht. Zware wandeltocht er naar toe maar zeker de moeite waard!

Lisabon 2014 de oude laars 2

En natuurlijk lekker gegeten in het oude Chiado. Hier zitten we in het door de ANWB gids aangerade restuarantje Bota Alte (De oude laars) Heerlijk gegeten daar, enig minpuntje was dat het zo populair is dat mensen aan het wachten zijn voor een tafeltje. Je krijgt toch het gevoel dat je moet opschieten. Wel een aanrader. adres: Rua da Atalaia 122.

Terug uit Schotland!

Schotland 2013 E&A bij Whiskyproeverij

Terug uit Schotland. Wat kilootjes zwaarden door de diverse schotse ontbijten, de vele pints of lager en de pubmaaltijden ondanks het feit dat we heel veel hebben gewandeld, berg op, en berg af! Hoe dan ook een schitterend land. We hebben een deel gewandeld van de West Higlandway van Tyndrum naar Fort William in totaal zo’n 60 kilometer.

Schotland 2013 Edward op wandelpad

Lekker makkelijk want de bagage werd van B&B naar B&B gebracht  Wel zwaar want je loopt over lange paden met veel stenen enz. en bij bergen op en af word je geconfronteerd met (zeer) steile hellingen in regen en mist. De highlands zijn niet voor niets zo groen ….dus er valt veel regen en tijdens onze wandeltocht was het niet anders. Het lijkt wel of ieder dal zijn eigen klimaat heeft. De laatste dag naar Fort William was een wandeltocht van bijna 25 kilometer en de hele ochtend regen. Bij langdurige reden lopen de paden snel voor met water dat van de bergen/heuvels af komt. Je moet dus soms van kei naar kei lopen om drogen voeten te houden wat dan uiteindelijk niet lukt. 25 km is dan erg ver.

Schotland 2013 Eind WHW

De treinreis van Fort William naar Glasgow was indrukwekkend. langs meren en mooi landschap wat niet door de mens is beroerd, dat zie je niet veel in Europa. Het is tevens het landschap van de films van Harry Potter. De scenes met de trein naar Zweinstein zijn hier opgenomen. Zie voor het landschap de foto hieronder.

Schotland 2013 Mooi Loch

Vervolgens van Glasgow naar Edinburgh. Een prachtige stad zeker een keer bezoeken, de beste maanden zijn mei en september. Op de foto Abel voor het kasteel van Edinburgh.

Schotland 2013 Abel met ZB voor Kasteel

Even los van de reis is het natuurlijk het leukst dat Abel en ik onze traditie voortzetten om periodiek een weekje met elkaar weg te gaan als “vader/zoon activiteit” zoals Abel pleegt te zeggen.

Schotland 2013 Edinburgh

Edinburgh: Victoriastreet.

Foto’s: Edward en Abel Neering

…… en dit onder is Scotty, het kleine aandenkdingetje voor Eva,

Schotland 2013 Scotty

Scotty is een Schotse Hooglander (tje) 🙂

Sara Mo Neering wint prijs Hotelmanager van het jaar!!!

THCB prachtig

Foto’s: Site van Teachign Hotel Chateau Bethlehem

Na een felle strijd in het Teaching Hotel Chateau Bethlehem heeft Sara Mo Neering, dochter van Paul en Irene Neering,  de 1e prijs gewonnen als Hotelmanager van het jaar. De prijsvraag “So you can be a hotelmanger” was een onderdeel om het teaching hotel te promoten. Zie hier het youtubefilmpje van de kandidaten http://www.youtube.com/watch?v=N_GHTnp9ruQ&feature=share&list=PLLVUwcjW88s738okZFasbWtxp15ys-8Dj Immers het Teaching Hotel ( onderdeel van de Hogere Hotelschool) mag niet openlijk reclame maken vanwege concurentieoverwegingen. De studenten moesten diverse opdrachten uit voeren en konden uiteindeljk via een kwartfinale, een halve finale naar een finale doordringen. Onze Sara Mo kwam natuurlijk met glans in de finale en ja hoor, één van de finaleopdrachten was om zoveel mogelijk likes te krijgen op oa Facebook. Nu behoort het bewerken van de sociale media tot één van de kernactiviteiten van de Familie Neering dus dat zat wel goed! Twee dagen geleden kwam dan het verlossende woord en won Sara Mo welverdiend de 1e prijs en werd daarmee Hotelmanager van het jaar van Teaching Hotel Chateau Bethlehem in Maastricht.

Goedkoop logeren in Teaching Hotel Chateau Maastricht.

Vanaf €60,= per nacht kun je logeren in dit geweldige hotel waar alles wordt geregeld, gekookt en klaargemaakt door studenten aan de Hotelschool. En dat alles in een prachtige omgeving. Kortom top! …. en wellicht kom je Sara Mo nog tegen. Voor reserveringen klik op onderstaande link

:http://www.hotelschoolmaastricht.nl/teaching-hotel-maastricht/teaching-hotel-maastricht-tarieven-amp-arrangementen/hotel-maastricht-tarieven-hotelkamers

 

THCB schuin

Berlijn, het slotakkoord!

Paul Neering Berlijn

Paul Neering:  1.45.26  (10km: 49,27)

Kees Schelling: 1.48.00 (10km: 49,28)

Jan Ruijter: 1.57,09 (10.km  55,47)

Kees Klaver: 2.05,16 (10 km: 58,38)

Sacha vd Ende: 2.08,25 (10 km: 57,39)

Harry vd Wal: 2.09,09 (10 km: 58,24)

Edward Neering: 2.09,53 (10 km: 56,38)

Angela vd Berg: 2.21,44 (10 km: 1.06,31)

André Neering is natuurlijk de grote afwezige in deze toch wel indrukwekkende lijst. De zaterdag voor vertrek werd Dré nog gesignaleerd in een bruin cafe aan het Rembrandtplein. Zelf geloofde hij er op dat moment nog in maar alle tekenen wezen in de richting van het grote afhaken. De symbolische nekslag die avond vertaalde zich in het moment dat André met een grote puntzak patat de avond afsloot terwijl hij vijf minuten eeder manmoedig het patataanbod had afgeslagen. Het is niet de eerste keer dat Dré moet afhaken. Ik ben even in de archieven gedoken en onderstaande foto van het wielerblad Druppel  uit 1987 behoeft geen verdere toelichting

Dré haakt af

Goed, terug naar Berlijn. Tijdens de bonte avond sprak ik met een tafelgenoot met een medische achtergrond. HIj verwonderde zich er over dat broer Paul tot zulke prestaties in staat is zeker als je dat vergelijkt met mij. Paul 92 kg tegen Edward 83 kg, Paul is twee jaar ouder en is nu 56 en Edward 54. Edward werkt met een uitgebalanceerd trainingsprogramma via TRIAS Heiloo en Paul doet niets aan inverval. Daarnaast hebben wij dezelfde genen, dezelfde vader en moeder.  Ook constateerde de medicus dat Paul er bij de start al gepijnigd uitziet, en dat onderweg (hij spreek uit ervaringen tijdens de diverse Tom Wellerlopen) de knieén van Paul tegen elkaar klotsen en dat zijn onderbenen rare omtrekkende bewegingen maken en dan nog eens die 92 kg! Na een lang gepsprek kwamen we tot een slotconclusie: Paul heeft de mazzel over een grote VO 2 max zuurstof opnamecapaciteit te beschikken. Paul was van de  984 55+ mannen de 165e! Als vergelijking Sacha vd Ende was van 443 55+ vrouwen de 165e.

Er deden 14575 mannen mee en 7370 vrouwen. De langzaamste man kwam binnen in 3.30 uur en de langzaamste vrouw in 3.35.

Berlijn muur

Over mijzelf kan ik alleen verhalen dat ik na 9 km de eerste tekenen van verval voelde. Ik lag nog op schema voor een tijd binnen de twee uur bij doorkomst van 10 km (56,38). Als snel merkte ik dat de krachten wegvloeiden terwijl ik echt goed getraind ben. Ik moet dus iets onder de leden hebben gehad.  Tot overmaat van ramp (ik had een goede stoelgang voor de start op de hotelkamer) moest ik toch poepen. Daar zat ik dan, één keer een restaurantje ingevlucht en de 2e keer op een Dixie bij een waterpost op de Kurfüsterdam. Innerlijk had ik last van de ineenstorting van het westromeinse rijk. Volgend jaar beter in Lisabon!

Edward Neering

Nein, das geht nicht! Hispeed als drama!

Hispeed Berlijn

Het is donderdag de 4e april 2013.  Amsterdam CS is net ontdaan van de
ochtendspits. Even naar de NS info omdat ik het toch vreemd vind dat er geen
gereserveerde plaatsen op de E-ticket van Hispeed  naar Berlijn staan. De dienstdoende conducteur bekijkt de E-ticket en zegt “Dat gaat ‘m niet worden vandaag,  mijnheer!” , “Hoezo niet worden?” pareer ik.
“U moet de papieren tickets uitdraaien en dat heeft u niet gedaan, dit is een
reisbevestiging”.  En nu? De man verwijst mij naar het naburige Ibis-Hotel om daar een uitdraai te maken als ik bijvoorbeeld Gmail heb. Heb ik, probleem opgelost!  Ik loop naar buiten met mijn vrouw achter mij aan, ze snauwt mij nog toe “Als ik dit had gedaan, dan had de wereld te klein geweest!”. In een opwelling dacht ik nog “Wat kent zij mij toch slecht!”, maar dat terzijde. “Ik ga even naar mijn werk bij OGA, dan ben ik zo weer terug”, “we hebben nog 40 minuten”. Geen goed plan maakt mijn partner duidelijk, Ibis voldoet. De computers bij Ibis zijn allen bezet. Of er al iemand bijna klaar is
achter die schermmonsters?  Ja, een engelsman zegt klaar te zijn in twee minuten. Ik achter de computer, eentje zonder muis. Heb ik weer, de cursor doet niet wat mijn vingers willen en na een hoop gedoe heb ik eindelijk Google te pakken. ik vul mijn wachtwoord en inlog in. Nog 25 minuten te gaan.  Google begint moeilijk te doen, ze willen dat ik gebruik ga maken van een beveiligingscode maar dat wil ik niet, ik ontkom er niet aan. De code is verzonden naar uw mobiele telefoon . Die zit in het proviandrugzakje van de dag en die hangt op de rug van mijn vrouw die op haar beurt buiten een sigaret staat te roken.  Ik naar buiten, weer terug achter de computer, de tancode wordt geaccepteerd en zowaar Gmail ontvouwt zich aan mijn ogen. Nog 12 minuten te gaan. Nu wil de mappenstructuur van Gmail niet uitrollen! Ik bel mijn ega, die komt binnensnellen. In haar loop naar mij en de computer springt het computerscherm op de beginstand.”Uw tijd is voorbij” staat op het dienstverlenende scherm. Weer opnieuw nu met Tineke achter de knoppen. Toegeven ze is sneller dan ik. Nog 4 minuten. Mijn liefste zegt, “laat maar, dit wordt niks, ze begrijpen ons verhaal vast wel” en even later stappen wij kordaat in de Hispeedtrein naar Berlijn op perron 13b. Plaats zat, de conductrice stapt direct na vertrek onze coupe binnen en heeft ons
direct bij de lurven. “Het spijt mij maar u moet betalen tot aan de grens, en in Duitsland moet u opnieuw betalen” Waarom? , ik heb inmiddels op de I-phone de tickets te voorschijn getoverd en toon ze aan de conductrice. “U kunt deze toch zo ook scannen? Het scanembleem is duidelijk zichtbaar.  Onze ID-bewijzen tonen aan dat wij wij zijn.” “Nee , we scannen alleen papieren tickets! instructies van Hispeed mijnheer” De hoofdconducteur komt erbij en we rekenen €56 euro (met Korting) af tot aan de grens. In Duitsland probreer ik het nog een keer, “Nein, das geht nicht” zegt ze en we tellen nog eens €168,=  neer. De heenreis is duurder dan de op internet gekochte retourprijs van €198,=. Toen ik op de Kurfüstendam volledig door het ijs ging (2.09,53)  drie dagen
later tijdens de halve marathon van Berlijn, dreunde het door mijn hoofd “Nein, das geht nicht”

Edward Neering

NB: we gaan klacht een  indienen en verlangen terugbetaling

NB 2: Vandaag  26 april 2013 bericht gehad van Hispeed. We krijgen de heenreis van €98,= (discount) terug.

Nummer 13!

Halve Marathon Berlijn 7 april 2013

 

We zijn in Berlijn! Leuke stad om te zijn. Erg koud net zoals in Nederland momenteel. Sterker nog, er liggen overal resten sneeuw. Gistereen aankomst op Berliner Hauptbahnhof, een schitterend nieuw station. Vervolgens, na landing in hotel Ardea, naar de Kurfüstendam en vandaag een wandeling gedaan in “dat Mitte” zeg maar Oost Berlijn, van unten den Linden naar de Brandenburger Tor, naar het nwe Holecaustgedenkteken naar de Postdammerplatz over de lijnen waar vroeger de muur liep samen met Janny en Jan die we toevallig tegenkwamen bij de kopvande wandeling.. Vervoglens mijn startnummer opgehaald op het oude vliegveld Tempelhof in hangaar 5. Ja hoor, een oneven nummer en erger nog het eindigt op 13. Wellicht brengt het toch geluk om onder de twee uur te gaan eindigen!  Vanavond gegeten in een echt duits gasthuis in het Nicolaiviertel vlak bij Alexanderplatz en vervolgens neergestreken in ons stamcafe Neffes  (en dat al na één dag 🙂 ) aan de potsdammerstrasse met een heuse liveband. Morgen weer een wandeling rond de Kurfüsterdam.

 

 

Hotel en Welness in fort in de Beemster

In dit hotel, wellnessresort en tevens fort van de Stelling van Amsterdam gaan wij zeker een keer slapen. Een mooi staaltje van ondernemerschap van de familie Bart.

Wauw, wellness in de Beemster

Het Fort aan de Nekkerweg is onderdeel van de Stelling van Amsterdam, UNESCO Werelderfgoed. Zo’n 10 jaar geleden werd het aangekocht door Frank Bart, aannemer uit Middenbeemster. Broer Henk had al een fort. Zijn onderneming, Wijnimport Bart, is al sinds jaar en dag gehuisvest in het Fort Benoorden Purmerend een paar kilometer verderop. Zus Lian heeft een eigen opleidingscentrum voor massages in Purmerend. Door de koppen bij elkaar te steken ontstond het ambitieuze plan voor het resort. Het duurde jaren voordat de vergunningen rond waren, maar de bouw daarentegen was in 13 maanden rond.


Het resort is in alle opzichten bijzonder. Het restaurant heeft een biologische keuken, de bouw en klimaatbeheersing is duurzaam, de inrichting – van de hand van ontwerper Osiris Hertma – is eigenzinnig , de hotelkamers zijn oude voormalige manschapslokalen en dan hebben we het nog niet eens over de locatie midden in de polder. De wellness en spa faciliteiten zijn niet de grootste, maar verrassend compleet, luxueus en ruimtelijk. De landelijke omgeving biedt inspirerende uitzichten in de outdoor delen van het resort. Al met al een staaltje lef in de polder!

Nu al in de prijzen! Tijdens de nationale wellness verkiezing in december, ontving het fort de publieksprijs voor beste wellness locatie in Noord Holland. De landelijke vakjury noemde het fort het een-na-beste in Nederland. En onlangs werd het fort genomineerd voor de Best Interior Design award 2012 door Venuez Hospitality & Style Awards. De awards worden eind maart uitgereikt.