Overstag

Overstag

Meer of zee?

Als 21 jarige werkte ik als uitzendkracht van Boogaard Banen Bureau als administratief medewerker voor Turmac Tobacco Comapy aan de Drenthestraat in Amsterdam Buitenveldert. Het was het jaar van de doorbraak van Joe Jackson met zijn album “Look sharp”, de new wave van Elvis Costello en Graham Parker  Zelf had ik het leven als soulkicker verlaten en mij geworpen op Jongerencentrum SmoeS in Amsterdam Sloten en bewoog mij langzaam onder de “stuffies”.

Ondertussen op het kantoor in Buitenveldert bewoog ik mij als een soort manusje van alles tussen de salespromotors en salesmanagers van sigarettenmerken. Het kantoor had een heuse binnentuin en karakteristiek aan het interieur was de zogenaamde “Peter Stuyvesant collectie”, een collectie van kunstwerken dat het kantoor opfleurde maar indrukwekkender was de kunst op grote panelen die hing tussen de sigarettenmachines in de fabriek in Zevenaar aan de Duitse grens.  Ik rookte toen niet maar kreeg iedere maand van Turmac twee sloffen sigaretten Pall Mall Export die ik verpatste in café Fransen vlakbij de Sloterbrug nog net in Amsterdam op de grens met Badhoevedorp.

Bij Turmac faciliteerde ik de kleermaker die de studenten in reclamekleding hees om hun activiteiten bij (sport) evennementen te kunnen doen. Pall Mall richtte zich op de watersport, Dunhill op de Paardensport en Peter Stuyvensant had haar marketingfocus op kunst en cultuur en dan vooral gericht op vrouwen. Ook importeerde Turmac sigaretten uit Frankrijk met als belangrijkste speerpunt het merk Gitanes. Bij dit Franse merk lag de aandacht op de Formule 1 met Jacques Lafite met zijn blauwe bolide als stoere oogappel . Later tijdens mijn Turmac periode bracht deze sigarettenfabrikant het merk Lexington met als reclame in de bioscoop een stuntman, Buddy Joe Hooker, die tig keer over kop sloeg met zijn raceauto, uitstapte, zijn witte handschoenen vingergewijs uitdeed, een Lexingtonsigaret opstak, een hijs nam, uitblies en dan de donkere voiceover-stem “After action, satisfaction, with Lexington, that’s the one!!”

Sneekweek

En zo kwam het dat ik in augustus 1979 met mijn vriend Ad Staal naar de Friese Sneekweek ging. Hij had een boot in de Flying Junior klasse en deed met zijn broer Pieter mee aan zeilwedstrijden. Nou heb ik zelf helemaal niets met zeilen maar de Sneekweek was ook een Feestweek en daar had ik wel oren naar. Bij Turmac vertelde ik tijdens de lunch dat ik de Sneekweek in het vizier had en de dienstdoende salesmanager kwam op het idee om mij twee dagen tijdens dit evenement stage te laten lopen bij de Pall Mall marketing studenten ploeg. Dus in een reclamepakje  op het water sigaretten uitdelen. Hij vond het een goed plan en het paste volgens hem in mijn ontwikkeling bij Turmac Tobacco Company International Sales & Import Corporation. Ik vond het ook een goed plan want ik dacht aan twee extra “vakantiedagen”. In mijn tas dus de reclamekleding  en ik zette koers richting Friesland.

Turmac Fabriek in Zevenaar.. kunst tussen de sigarettenmachines

De dag voor de “stage” was het enigszins uit de hand gelopen met drank. Eerst naar een bar/discotheek en daarna tot diep in de nacht met een groep aan een kampvuur op een strandje bij het Sneekermer gezeten. Ik herinner mij als muzikaal behang het nummer Girlstalk van Dave Edmunds en ook dat ik rond een uur of zes in de ochtend in mijn tent rolde en dat ik om acht uur alweer op moest staan voor mijn grote doorbraak in Pall Mall Marketing land. Toen waren er nog geen iphones waar je een wekker op in kan stellen en echte rinkelwekker stond thuis op mijn nachtkastje.  Om 1o uur schrok ik met een geweldige kater wakker, hees mij in mijn Pall Mallpak en wankelde richting Starteiland. Mijn vriend nodigde mij uit in zijn boot om mij op het eiland af te zetten.  Hij riep opeens “We gaan overstag!!” ik had het niet door en was te laat, de giek sloeg tegen mijn brakke hoofd en ik zag letterlijk en figuurlijk sterretjes. Op het starteiland stond salesmanager van Kleef, ook in reclamepak,  mij op te wachten en zag direct de staat waarin ik verkeerde. “Ga je roes uitslapen en kom vanmiddag terug en vergeet je niet te scheren!” beet hij mij toe. Ik op het pontje weer terug richting camping, ik was er blij mee 😉 In de middag voelde ik mij nog steeds gammel en zat voordat ik het wist tussen de studenten in de rubberen Pall Mall boot sigaretten uit te delen aan watersporters. Nou is het Sneekermeer een meer, maar midden op het meer waan je je toch op zee zeker als je de avond daarvoor bent doorgezakt. Uiteindelijk hing ik over de rand van de boot de brasems en de snoeken te voeren met hetgeen ik opgespaard had in mijn maag van de avond daarvoor. Het dreunde nog steeds in mijn hoofd na…… “We gaan overstag!!”

Edward Neering

Suzi Quatro

Afgelopen zaterdagavond  was op NPO 2 een d0cumentaire te zien over Suzi Quatro. Nooit gedacht dat mijn heldin op de basgitaar in de eerste jaren van de middelbare school het zou schoppen tot een documentaire bijna 40 jaar later. Het brengt mij in gedachten terug naar die tijd. Elke morgen van Badhoevedorp op het stalen ros samen met mijn vriend Peter  richting Amstelveen, weer of geen weer, een fietstocht van ongeveer 7 km. . Slechts bij sneeuw of een kapotte fiets nam je bus 142 van Centraal Nederland en stapte uit bij verzorgingstehuis Zonnestein tegenover zwembad de Poeloever en dan lopend naar school naar de Dr Schaepmanlaan achter de voormalige Annakerk.

Het was de tijd van de piratenzenders op de Noordzee. Veronica, radio Noordzee en Mi Amigo waren de meest beluisterde zenders in die jaren en ze dobberden vrolijk voor de Nederlandse kust. Ik had een kleine cassetterecorder met een microfoontje en zat dan voor een oude radio de zenders af te speuren  om nummers te kunnen opnemen. “I’m the train” en “Fee electric band”  van Albert Hammond, 48 crash en Devil gate drive van Suzi Quatro zijn nummers die mij scherp voor de geest staan. Oh Ja! Wounded knee van Redbone! We woonden aan de Eksterstraat 12 in Badhoevedorp en de wereld was toen nog klein.

Nooit geweten dat Suzi Quatro een Amerikaanse was uit Detroit terwijl ik destijds zwaar in de veronderstelling was dat ze uit Engeland kwam omdat haar nummers werden geproduceerd door het toenmalige bekende producers duo Chin en Chapman. Ook nooit geweten dat zij eigenlijk de eerste vrouw was met een eigen rockband vandaar dat zij het nu tot een documentaire heeft geschopt. En dan was het ook nog een vrouw helemaal in een leren pak met een hele grote basgitaar om haar nek. Met haar in mijn gedachten liet ik de stoutste dromen uitkomen.  Het is eigenlijk doodzonde dat ik mijn schoolagenda’s niet heb bewaard. Zo’n uitpullende agenda met foto’s uit de Muziek Express en de Popfoto.  Suzi was de eerste twee jaar zeer dominant aanwezig in deze pillen van data en  veilig opgeborgen in een pukkel.

Van Suzi Quatro transformeerde ik naar James Brown Het moet 1974 of 1975 geweest zijn. Ik droeg broeken met wijde pijpen en de zeer modieuze Spaanse band. Ik was langzaam aan het omturnen naar een soulkicker terwijl mijn broers hele andere muzikale richtingen waren ingeslagen.

Die cassettebandjes ben ik ook allemaal kwijt. Ook jammer, maar wie heeft er in godsnaam nog een cassetterecorder? Een gouden tijd in het veilige Badhoevedorp onder de rook van Schiphol. Eigenlijk een onbezorgd leventje met o.a. glamrock als muzikaal behang.

Edward Neering

Suzi Quatro

Rond de Sloterbrug!

Gisteren werd in Café Kerkzicht in Oud Sloten het boek “Rond de Sloterbrug” gepresenteerd door de vier schrijvers ervan. Het is een drukte van jewelste in het café tegenover de St.Pancratiuskerk. Met veel enthousiasme lichten de scribenten een tipje van de sluier op over hoe het boek is opgebouwd en tot stand is gekomen. In feite verhalen geschreven door jongens die nog steeds jongens zijn met een katholieke achtergrond, ook al ogen ze nu als krasse knarren. Rond de Sloterbrug is vooral een verhalenboek over de jaren vijftig en zestig in Badhoevedorp/Sloten/Oud Osdorp. De verhalen gaan o.a. over de oude rivalenstrijd tussen de voetbalbuurverenigingen Pancratius en Lijnden, over de geschiedenis van de Walviskaken bij de Burgemeester Amersfoordtschool, over de bronzen plak van het Misdienaarselftal in 1966 van de HH Engelbewaarders parochie. (inclusief foto met André Neering en Frans Neering). Verhalen over het bezoek van Joop den Uyl aan de Osdorperweg, over de ronde van Badhoevedorp, over “de dorpsgek” Malle Hans, over het Akerbad (zwembad in Sloten net over de brug destijds) en over nog veel meer. Alle verhalen zijn gelardeerd met de herinneringen van de schrijvers of geïnterviewden. Ook gedichten ontbreken niet en zijn een welkome afwisseling.

Het boek is te verkrijgen bij boekhandel Jaspers aan de Sloterweg en bij Boekhandel Meck & Holt in Osdorp op Tussenmeer. Voor meer info of bestellingen kan je ook kijken op www.ronddesloterbrug.nl

Schrijvers: Paul Kroes, Jan Loogman, Kees Loogman en Kees Schelling

Edward Neering

Het Misdienaarselftal met André Neering (staand 5e vanaf links en Frans Neering als supporter, staand 3e van rechts)

Egelshoek Heiloo regelt eigen AED!

Edward Neering toont de spiksplinternieuwe AED

De wijk Egelshoek in Heiloo is vanaf eind juni een stuk hartveiliger geworden.
Op woensdag 26 juni is er een buurt AED geplaatst in één van de appartementenblokken
van de Wethouder Tomsonbos. De Egelshoek is een duurzame wijk (o.a. warmtepompen,
groendaken en wadi’s) waar vooral senioren wonen. Begin januari 2019 is er ,
voorafgaande aan de nieuwjaarsreceptie, een voorlichting geweest over het belang van
een AED (elektrische schokken bij hartstilstand) in de wijk en de noodzaak dat bewoners
kunnen reanimeren. Inmiddels hebben 10 bewoners hun certificaat bij de reddingsbrigade
Bergen behaald om te kunnen reanimeren en voorts hebben zij geleerd hoe elektrische
schokken met de AED moeten worden toegediend als iemand een hartstilstand krijgt. Ook
bij kindertehuis the Hobbits in de Egelshoek zijn ze vertrouwd met reanimatie. Om de AED
te kunnen aanschaffen heeft de buurt onder de bezielende leiding van Henk Jongerius het
gehele bedrag bij elkaar geschraapt. Een mooi initiatief dat hopelijk in meerder wijken van
Heiloo navolging gaat krijgen. Immers een AED met opgeleide vrijwilligers redt levens!
“Eindelijk hebben we in de buurt iets aangeschaft waarvan je hoopt dat het nooit gebruikt
hoeft te worden” zegt Edward Neering bij wie de AED kosteloos door de elektrofirma
Kösters uit Heiloo vakkundig aan de schuurwand is gemonteerd .

Voor media:
Edward Neering
06 518 770 14

Machtige Handel/Maghtige Neering #Vondel

Maghtige Neering

Joost van den Vondel schreef het gedicht “Maghtige Neering”. Wat ik hiermee wil aantonen is dat de naam Neering in de 15e en 16e eeuw “handel” betekende in Amsterdam en omstreken. Later kwam het terug  in het spreekwoord: “de tering naar de nering zetten”. Degradatie van het begrip Neering met één e!

Maghtige Neering.

Hier landt het Griecksche Heldenschip
Voor wint, uit d’ongestuime baeren,
Bevryt van barning, strant, en klip,
De stieren, draeck en oorlogsschaeren,
Die ‘t al te boven is geraeckt.
Het gulde Vlies te plucken
Zo ver van honck, en sterck bewaeckt,
Maghtige der niet gelucken.
Men roemt van outs op d’eerste kiel,
Die zulck een schat te beurte viel;
Zoo ons de Dichters niet bedrogen:
Maer d’Amsterdamsche Kogh, gewis,
Veel grooter koopvaerdyschip is,
Vol neering, ryckdom, en vermogen.
Men treck’ te water of te velt;
De Stadt van Amsterdam schaft gelt.
M DC LV.

4e track Muziekmuseum: Gladys Knight & the Pips- Midnight Train to Georgia

https://www.youtube.com/watch?v=meaVNHch96o

Alweer de 4e track in mijn muziekmuseum. Ik had voor James Brown kunnen kiezen of Chic als symbool voor mijn soulperiode in de jaren zeventig. Ik kies voor Gladys Knight and the Pips, gewelidig nummer met heel veel soul. Zou ook een mooi nummer kunnen zijn als mijn doodskist langzaam wegzakt naar de oven!

 

28 november 2015: Huis, Tuin en Keukenschaak met de Neeringen!

Loetje

 

Open Haarlems Huis, Tuin en Keukentoernooi

Mogelijk zullen een aantal Neeringen op zaterdag 28 november de degens kruizen boven het schaakbord. Inzet is natuurlijk de ultieme schaaktitel en de familie-eer! Leuk als je ook meedoet!

Edward Neering

plaats. Laan van Berlijn 1 in Haarlem

Iedereen die wel eens een partij schaak speelt en niet verbonden is aan een schaakclub is van harte uitgenodigd om mee te doen.

Schaakclub Het Spaarne zoekt de echte huisschaker.

Hoe?

  • Het motto is: ontspanning door inspanning.
  • Het uitgangspunt is gezelligheid en wel 7 rondes lang!
  • Korte schaakpartijen van rond een half uur (2×15 min).
  • Na een nederlaag komen er altijd nieuwe kansen.
  • Blunders worden uiteraard met een glimlach geaccepteerd.
  • En er komt een verrassende, onbekende kampioen!

Waar?

Het toernooi zal plaatsvinden in het wijkcentrum Laan van Berlijn 1 te Schalkwijk Haarlem.

Aanvang: 11.00 

Prijsuitreiking: 17.00

Zaal open 10.30 voor inschrijving.

Inschrijfgeld bedraagt  € 5,=  te voldoen bij aanvang toernooi.

Opgeven voor het toernooi kan door te mailen naar pthneering@gmail.com of bellen naar: 06-13174384

Contactpersoon:  Paul Neering, schaakclub Het Spaarne

Prijzenkast

Er kan best nog een bekertje bij in de prijzenkast van één van de Neeringen!

Vast&Zeker Dubbel CD: Waarnaartoe

Vast en Zeker 2015

Door: Edward Neering

2 oktober 2015

Het is een drukte van jewelste in het muziekcentrum Tjarda in Alkmaar. Het is een winderige septemberavond en de langverwachte CD van de duoformatie Vast & Zeker staat op het punt het muzikale daglicht te gaan zien. Drijvende kracht achter deze formatie is Bo Bogaard ook bekend van Bogaard en Witteveen, de band die overigens verder zal gaan onder de naam Sustain. Maar de grote doorbraak kwam uiteraard onder de vlag van Bogaard, Neering en Winkelman (BNW) met de hitsingle  begin 2014 “Voor een Joet zit je goed!”, een donatiesingle voor Artsten zonder Grenzen.

Vast en Zeker heeft een muzikale ruggengraat, zijn naam is Meindert Winkelman. Deze muzikale inktvis tovert op zijn synthesizer samen met Bogaard de mooiste arrangementen uit zijn hoed. Daarnaast zijn er de gastmuzikanten Arjen Box (Bas en gitaar) en Patricio Gumbs (drums)  De titel van deze fraaie dubbel CD draag de welluidende naam “Waarnaartoe”. Het gaat blijkbaar vaak naar de duinen toe want de CD is mooi vormgegeven met diverse duinfoto’s  met het duo.

De Nederlandstalige nummers zijn mooi afgewisseld van langzaam naar meer opzwepend. Van de een kroegnummer “de laatste ronde” gaan we speels over naar het nummer “bewegen” wat hitpotentie heeft op sessies bij het opwarmen voor een hardloopevenement. Het titelnummer “Waarnaartoe” herbergt ook de naam van de groep die het gevoel beschrijft van de weg naar een optreden van Vast & Zeker. Overigens keert de naam van het duo ook  terug in het nummer “Straatmuzikant” Van de kleine jongen in “Spring” naar “Blij”, waar je even denkt dat er een kerstliedje begint maar al snel zitten we een uptempo vrolijk nummer wat de titel eer aan doet. Met het nummer “Sorry” wordt het aloude dilemma van een uit elkaar gaand paartje mooi uitgelicht. Zeer opmerkelijk is de ode aan de “Hollandse Pot” in het nummer Eet Smakelijk!, hoe verzin je het om hier een nummer van te maken, geweldig.

Ook een puntje van kritiek. De CD had aan kracht gewonnen door het weglaten van de instrumentale nummers. De sfeer  en identiteit van de dubbel CD Vast&Zeker wordt hiermee enigszins geweld aangedaan. Al met al een mooi debuutalbum van dit 072 duo.

Edward Neering

Vast en Zeker 2015